Dinsdag 1 december 2009: Portsmouth, Dominica
Wasdag vandaag, de wasmaschine draait op volle toeren. Huishoudelijke klusjes worden er gedaan.
De branding blijft lekker naar binnen komen, dus we rollen lekker. In de loop van de dag neemt de branding af, dus we doen een poging om ons (kleine) ankertje op te halen. Met de bijboot naar de steiger, Frans klimt erop, met een extra stukje hout als hefboom, probeert hij het paraplu ankertje eruit te halen. Maar hoe hard Frans ook trekt, het ankertje zit muurvast. Waarschijnlijk geheel begraven in het zand, door de branding. We geven het op, we rollen woest met de dinghy. Frans klimt met de nodige inspanning weer in de dinghy.
Op naar customs, uitklaren. Dat gaat snel en binnen 5 minuten staan we weer buiten. Onze laatste munten, 8 EC, geven we aan een zwerver. De man glimlacht! Hij kan weer een biertje kopen!

Woensdag 2 december 2009:
Portsmouth - Terre d´en Haute, Guadeloupe (21,12 NM)
Positie 15.51N 61.35W

Negen uur, het anker gaat op. Het is prachtig weer, we zijn op weg naar Guadeloupe, naar de Franse antillen. We kunnen de koers goed bezeilen, de wind waait zoals altijd het noord oosten, windkracht 4 tot 5. We hebben het grootzeil gereed en de kluiver en fok opstaan.
We zien de kleine eilandjes Les Saints, liggen van verre, al vanaf onze ankerplaats op Dominica.
We laten ons anker vallen bij Terre d´en Haute, maar wat een gedoe. De ankerplaats is vrij open en er liggen veel bootjes. We vinden een plekje, maar helaas het anker houdt niet. Eigenwijs als we zijn, doen we op dezelfde plaats een tweede ankerpoging. Ook geen succes.
Dan maar iets meer naar de vissersbootjes, en daar hebben we succes.
Het lijkt wel kermis, we rollen en rollen......De mast zwaait hevig heen en weer, ´s avonds slapen we niet erg rustig.

Donderdag 3 december 2009: Terre d´en Haute, Guadeloupe
Het wordt tijd om in te klaren, dus in de bijboot naar de kant. Maar........de fax doet het niet! Dus kan er niet ingeklaard worden.
Het verhaal is als volgt: in het kleine gemeentehuis zetelt ook de positie. En daar moeten we inklaren, we zijn niet de enigen. Een Canadees echtpaar is voor ons aan de beurt, zij klaren uit. En vertellen ons dat de fax het niet deed, maar goed op de één of andere manier kan er toch uitgeklaard worden.
De politieman steekt zijn hoofd om de deur en ziet ons zitten. En verdwijnt vervolgens weer. Even later komt hij naar buiten, loopt ons voorbij en gaat naar buiten. Er zal nog wel een agent in het kantoortje zitten, denken we nog.
Maar na tien minuten gebeurt er niets. Toch maar eens op onderzoek uitgaan, er is een dame cadeautjes aan het inpakken voor kerst. Ze spreekt Frans en twee woorden Engels. Met handen en voeten lukt het om te communiceren. De fax doet het niet, geeft ze aan, en dus kan er niet ingeklaard worden. ´En nu?´, vraag ik. Weet ze niet, ze is niet van politie en het is niet haar zaak. Lekker behulpzaam deze Francaise.
We gaan naar buiten, op zoek naar de politie agent. We vinden hem een paar straten verderop, bekeuringen uitschrijvend voor fout geparkeerde scooters. We willen inklaren geven we aan, nee dat kan niet, zegt-ie. De fax is kapot, de ingevulde papieren moeten namelijk gefaxed worden naar het hoofdeiland en daar wordt er gestempeld. En weer terug gefaxed. Ik zou zeggen geef de politieman zijn eigen stempelkussen en stempel en klaar is kees. Maar ja zo werkt het hier niet.......
We gaan lekker het dorpje verkennen, het is vrij klein maar erg gezellig. Kleurrijke huisjes met vrolijke rode daken. Gezellige cafeetjes en restaurantjes, tijd voor een bakkie café au lait op een terrasje.

Vrijdag 4 december 2009:
Terre d'en Haute - Pointe-á-Poitre, Guadeloupe (26,57 NM)
Positie 16.13N 61.32W

Na wederom een onrustige nacht, besluiten we om toch maar naar het hoofdeiland te gaan. We moeten toch inklaren en de voorraden aanvullen voordat we kunnen oversteken naar Curacao.
Het waait stevig, we hebben een extra reef in het grootzeil gestoken en de kluiver staat op. Het gangboord gaat lekker door het water, ik moet erg wennen. Het is lang geleden dat we zo aan-de-wind moeten koersen. We moeten zelfs een paar slagen maken, want we kunnen het niet helemaal bezeilen.
Uiteindelijke hebben we toch een prachtige zeildag en om half drie laten we het anker vallen vlakbij de hoofdstad Point-á-Pitre. De omgeving is een beetje troosteloos, veel kleine en grotere zeilschepen liggen aan een mooring compleet verlaten en haveloos. Op een scheep is zelfs een tuintje aanwezig. Grote planten in de kuip, enorme aangroei onder aan het schip en op de mooringlijnen. Hoe lang zou dit scheepje hier al liggen en wat is haar verhaal?

Zaterdag 5 december 2009: Point-á-Pitre, Guadeloupe
Klop, klop! Hoor wie klopt daar? Sinterklaas? Nee het is de havenmeester van de marina even verderop. Half acht 's ochtends, onze wake-up call. We mogen hier niet liggen volgens de havenmeester. Frans vraagt nog waarom, maar krijgt daar geen antwoord op. Ook de Canadezen die hier liggen blijken dezelfde wake-up call gehad te hebben.
Nou even geduld hoor, we moeten nog inklaren en boodschappen doen. Dus in de loop van de ochtend klaren we in, via dezelfde marina. We kunnen gelijk uitklaren. Mooi, dat scheelt weer een loopje.
Daarna lopen we door naar de dichtsbijzijnde supermarkt, we doen alle inkopen, ook gelijk voor de oversteek.
Even na twaalf uur zijn we weer terug aan boord, eindelijke tijd voor een bakkie en een lekkere Frans stokbroodje.
In de loop van de middag gaat het anker op, we gaan een paar honderd meter verderop liggen, nu vlak voor de stad Point-á-Pitre. We liggen vlak voor het park, Place de la Victoire, en daar is een feest aan de gang, er is een muziekpodium gebouwd. Dus we liggen eerste klas. Tot onze verbazing houdt de muziek 's avonds op rond een uur of elf. Dus tot een goede nachtrust.
Aan het eind van de middag hijs ik Frans in de mast. Een laatste check voor onze oversteek naar Curacao. Er moet wat geklust wordt aan de rolinstallatie van de kluiver, maar als dat uiteindelijk gepiept is zijn we er klaar voor. Waarschijnlijk gaan we komende woensdag weg, op naar Curacao.

Zondag 6 december 2009: Point-á-Pitre, Guadeloupe
We blijven een dagje aan boord, de impeller wordt vervangen en Frans zet gelijk een extra afsluiter op de slang van de koelwater. Als de impeller vervangen moet worden van de hoofdmotor, loopt de wierpot niet leeg en  hoeft deze niet gevuld worden met water. Gemak dient de mens.
En ik, ik richt onze achterkajuit in voor de oversteek.
In onze achtertuin speelt zich een zeilwedstrijd af, we liggen eerste klas. De bootjes gaan achter ons langs, en we hebben een fantastisch uitzicht. Af en toe komt er een flinke regenbui over ons heen, met een kop koffie in de hand volgen we de wedstrijd.

Maandag 7 december 2009: Point-á-Pitre, Guadeloupe
Maandag, wasdag. Na de was gaan we naar de kant, we wandelen wat door Point-á-Pitre, maar erg enthousiast zijn we niet. Veel winkeltjes zijn dicht, rolluiken naar zijn beneden. Het doet een beetje troosteloos aan. We wandelen over de lokale markt.
We hebben niet zoveel puf en zin meer. Misschien komt het daardoor ook dat we niet zo enthousiast zijn over Guadeloupe. Alhoewel we nog niet heel veel van Guadeloupe gezien hebben, waarschijnlijk een beetje eilandmoe. Het wordt tijd voor een geheel nieuwe omgeving.

Dinsdag 8 december 2009: Point-á-Pitre, Guadeloupe
Nou eerlijk is eerlijk we moeten onze mening over Point-á-Pitre bijstellen. Gisteren was kennelijk de start van de week en daardoor veel dicht? Ik weet het niet, maar vandaag is de stad een stuk levendiger. Terrasjes open, geen rolluiken die dicht zijn en veel mensen op straat. Gezellig dus.
We gaan weer naar ons cafeetje van gisteren, daar hebben we internet. Gisteren was ik zo stom om de harde schijf te vergeten, dus vandaag een nieuwe poging, zodat we onze website kunnen bijwerken.
En daarna doen we een nieuw rondje door de stad, voor een hernieuwde kennismaking.
Als we terugkomen bij onze boot, zien we tot onze stomme verbazing dat er vier schepen bij ons zijn komen liggen, ook voor anker. Eerder kwamen schepen kijken en vertrokken weer, maar voorbeeld doet volgen?

Woensdag 9 december 2009 - zaterdag 12 december 2009:
Point-á-Pitre, Guadeloupe - Kralendijk, Bonaire (493 NM)
positie:12.09N 68.16W

We vertrekken, op naar Curaçao, tenminste dat is het plan. De windrichting is goed, oost tot noord-oost, kracht 5 (20 knopen).
Ongeveer 500 mijl te gaan. We verwachten er 4 tot 5 dagen over te doen.
Het waait echter behoorlijk en daarna maken we in korte tijd veel mijlen, het lijkt erop dat we in de nacht aankomen op Curaçao, en daarom besluiten we eerder te stoppen in Bonaire, waar we een nachtje overnachten en dan de volgende dag doorvaren naar Curaçao.
Het is een onstuimige en vermoeiende tocht, behoorlijk wat golven en kruiszeeën. Wil je weten hoe onze oversteek was, dan kun je het oceaanlogboek lezen, of klik hier.

Zondag 13 december 2009:
Kralendijk, Bonaire - Spaanse Water, Curaçao (31,02NM)
positie: 12.04N 68.51W
Als dieven in de nacht sluipen we weg. De wekker staat op zes uur, en om kwart voor zeven gooien we los van de mooring. We hebben hier niet ingeklaard en ook niet betaald voor de mooring. (Dus eigenlijk zijn we hier niet geweest).
Het waait stevig, erg stevig, en de golven zijn hoog en onstuimig. Gelukkig hebben we voor de wind, een gereefd grootzeil en de bulletalie staat erop. We stuiteren er door met windkracht 6, en er zijn veel squalls, flinke regenbuien. De wind schiet uit naar boven de  30 knopen met als hoogste uitschieter 35 knopen (windkracht 8!)  Ik vind het wel genoeg zo, en dan te bedenken dat we in januari terug willen naar Bonaire, dat wordt dus tegen wind en stroom inboksen! Hopelijk is het dan wat rustiger weer.
Na een paar uur zijn we bij de ingang van het Spaanse Water, Frans achter het roer en ik aan de navigatie. Schijtluis als ik ben, durf ik niet te kijken, het water wordt lichtblauw en de ingang is smal. Maar Frans stuurt ons moeiteloos naar binnen, en gelijk is het water rustig en de golven en deining zijn weg. Het is een smal geultje.  Als we op het Spaanse Water aankomen, een binnenmeer, schrikken we van de hoeveelheid boten die hier liggen. Wat een boel! Ook veel Nederlandse boten ontdekken we, lang geleden dat we Nederlanders hebben gezien.
We zoeken een beschut plekje in een zijtak van het Spaanse Water, , in de Kabrietenbaai. Half twee plonst ons anker in het water. We liggen.
's Avonds worden we aangenaam verrast door de cocktailboot, zoals we de drijvende bar noemen. Vrolijke lichtjes, vrolijke muziek en dansende mensen gaan met de bar een eindje varen. Caribische klanken varen ons voorbij en een paar uurtjes later komt de cocktail boot weer terug. Welcome in the Carieb!

Maandag 14 december 2009: Spaanse water, Curaçao
Het inklaren moet toch eindelijk eens gebeuren, vandaag dus maar. Hup in de dinghy, Frans start de motor en.......niets! Onze 'auto' laat ons in de steek. Het blijkt de carborateur te zijn, schoonmaken en een half uurtje later kunnen we dan toch vertrekken. Het is een behoorlijk eindje varen, en omdat het nog steeds behoorlijk waait en er veel deining en kleine golfjes staat op het Spaanse Water wordt het een lekker nat ritje. Gelukkig is het mooi weer, dus de korte broek droogt wel weer.
We lopen naar de bushalte, daar komen we oude bekenden uit Trinidad tegen. Het zijn Dick en Sarah van de Moonshiner, zij blijken ook gisteren te zijn aangekomen. Gevieren werken we het rondje af, customs (dat gaat vlot), dan naar immigration (ook dat gaar redelijk vlot) en dan naar de haven meester voor een anchor permit. Helaas net te laat, het is lunchtijd. Dan gaan wij ook maar lunchen. Rond half twee zijn we weer terug bij de havenmeester, maar helaas, niemand daar. We wachten, en wachten, en wachten......toch maar eens op onderzoek uitgaan. We doen opnieuw navraag en wat blijkt de havenmeester heeft een extra vrije middag gekregen want morgen heeft-ie ook al een vrije dag, het is dan koninkrijkdag, een nationale feestdag. Of we woensdag maar terug willen komen!
Terug naar Willemstad, een mooie oud stad, verdeeld door de st. annabaai, de linkeroever heet Otrobanda en de rechtoever heet Punda. In Punda vind je alle toeristen en de blanken, in Otrobanda vind je meer de lokale zwarte bevolking. En natuurlijk het verschil tussen arm en rijk.
We scoren een tabel met daarop de bustijden, maar helaas dat blijkt niet te helpen. De bussen komen en gaan, maar niet volgens de bustijden. Dus gewoon bij de bushalte gaan staan en afwachten maar.
Rond vijf uur zijn we weer terug bij ons dinghy, en dan volgt nog een nat ritje terug naar boot. Wordt woensdag dus vervolgd.

Dinsdag 15 december 2009: Spaanse water, Curaçao
Vandaag blijven we aan boord, tijd voor klussen en schoonmaken. De wasmaschine draait, binnen wordt alles gesopt en Frans vervangt de waterfilters van de watermaker en checkt de olie van de generator. Kortom we zijn lekker bezig.
Rond drie uur geven we de pijp aan maarten, tijd voor ontspanning, en afkoelen. We nemen een duik in het water, maar dat vind ik toch wel een stukje kouder dan op de leeward eilanden. Brrr!

Woensdag 16 december 2009: Spaanse water, Curaçao
Deel twee van het inklaren. We gaan een busje eerder, we hebben nu de bus van rond 9 uur, opnieuw zien we bekenden, dit keer Jim en Pam van de Delicado die we ook ontmoet hebben in Trinidad. Er stapt een hele kolonie zeilers in de bus.
Als we uitstappen gaan we direct naar de havenmeester, het is nog een eindje lopen maar dit keer zijn we op tijd. Het is druk en we moeten even wachten. Als we aan de beurt zijn, moeten we aangeven waar we ten anker liggen en dan krijgen we een A4-tje met een stempel waarop staat dat we toestemming hebben om te mogen ankeren op het Spaanse water. Met een standaard riedeltje dat we alleen mogen ankeren in fuikbaai, santa cruz en santa martha. Als we daarheen gaan moeten we ook voor deze plekken een anchor permit  ophalen die dan slechts 3 dagen geldig is. Bureaucratie!
Ik vraag nog even als we verkassen op het Spaanse water of dat mag. Dom, dom, dom,.....natuurlijk mag dat, maar ga je 100 meter verderop liggen dan moet je opnieuw een anchor permit ophalen. Nou ik geloof dat ik me maar blond hou.....
We gaan maar gauw weg, terug naar de stad, tijd voor een bakkie. En dan gaan we Otrobanda bekijken. We vinden een lokaal eethuis, stampvol met de lokale bevolking, dat lijkt ons goed, dus daar gaan we eten. We horen alleen maar Spaans (of is het Papiamento) om ons heen.
De rest van de dag brengen we wandelend en genietend door in Willemstad. Een leuk stuk Nederland wat ons betreft.

Donderdag 17 december 2009: Spaanse water, Curaçao
Een dagje aan boord, ik ga de roestplekjes te lijf en breng een laag primer en Frans bekijkt ons roer eens goed. Het kraakt af en toe behoorlijk, waarschijnlijk speling in de lagers, dus dat moet bekeken worden.  Helaas lukt het niet goed om het roer te demonteren, speciaal gereedschap is nodig.
Ook onze boot verdient een sopbeurt aan de buitenkant, maar als ik klaar ben, ben ik erg ontevreden over het resultaat. Erg veel kalk en zoutaanslag op de boot, kortom dat verdient een andere aanpak. Azijn moet er komen en dan in de was zetten, maar dat moet dan maar een andere keer.
Kortom we brengen de dag lekker zoet door.

Vrijdag 18 december 2009: Spaanse water, Curaçao
Ook vandaag blijven we aan boord, we gaan verder waar we gisteren gebleven zijn. Tijd voor een tweede laagje primer en Frans zet het roer weer in elkaar. We moeten eerst maar eens op zoek naar een bedrijfje dat ons kan helpen.
En onze lady komt in kerstsferen, de kerstboom wordt opgehangen, kerstmutsen en klokken krijgen een plekje en we hangen een sliert lampjes op aan de giek. Heel gezellig allemaal.

Zaterdag 19 december 2009: Spaanse water, Curaçao
Elke keer als we naar de stad gaan hebben we wel iets te doen. Vandaag staat op ons verlanglijstje, een tuinslang (de oude is definitief een gort, en met de tuinslang douchen we elke dag buiten achter op het schip), stanley mes, soldeertin met soldeerhars, ringetjes, en een kalender 2010. Zowaar we vinden Kooyman (een soort gamma) en eindelijk na een half jaartje zoeken hebben we een nieuwe stanley mes (de vorige is gevallen in de Suriname rivier).
Onze computer valt langzamerhand uit elkaar (waarschijnlijk door het zoute water), als eerste begint het toetstenbord het te begeven,  dus we kopen een los toetsenbord voor een paar gulden.
Tijd voor een bakkie met een heuse oliebol. Als we het hoekie omlopen zien we de AH, daar moeten we natuurlijk even naar binnen. Wat een overvloed aan etenswaren, lang geleden dat we zoveel luxe hebben gezien. We verwennen onszelf met een heuse kerststol. Lekker!

Zondag 20 december 2009: Spaanse water, Curaçao
Voor ons ligt de atlas, en world cruising route van Jimmy Cornell. De hoofden zijn erover gebogen, "wat doen we?", zeggen we tegen elkaar. Al een tijdje zijn we aan het dubben, met grote regelmaat kom de vraag aan de orde wat is onze volgende stop? En eerlijk gezegd, we weten het nog niet. Gaan we via midden amerika naar het noorden of gaan we door het panama kanaal?  Gaan we via midden Amerika naar het noorden, dan hebben we stroom en wind tegen, en onze mast is te lang voor de kust route aan de oostkust van Amerika. Gaan we door het panama kanaal dan liggen er lange stukken te zeilen voor ons, waarvan het langste van Galapagos naar de Marquesas eilanden, bijna 3000 mijl.
We zijn er nog niet uit.

Maandag 21 december 2009: Spaanse water, Curaçao
De supermarkten zijn redelijk ver van het Spaanse water, maar we hebben de shuttle busjes ontdekt naar de supermarkten. Elke dag om tien uur komt het busje naar Vreugdenhil, dus half tien hup in het bijbootje, naar de kant en even later pikt het busjes ons op en zet ons af voor de deur van de supermarkt. Dat is erg handig, we krijgen een uur om boodschappen te doen. En dan worden we voor de dinghy weer afgezet. Nou makkelijker kan het niet, maar dan het laatste stuk met de dinghy naar de boot. Dat valt nog niet mee. De dinghy zwaar afgeladen. En het waait stevig, dus erg veel spatwater. We zijn lekker nat, tot op onze onderbroek als we aankomen aan boord. Maar goed, de voorraden zijn weer een beetje aangevuld.

Dinsdag 22 september 2009: Spaanse water, Curaçao
"We zeilen al 16 jaar", zegt Inge van de Baerne, Dick aan boord van de ISIS zeilt als sinds 1986 en Frans van de Sophie is al in 1978 vertrokken. We voelen ons groentjes.
We zijn op happy hour bij de locale zeilclub Asiento, het is gezellig, veel zeilers, een biertje, loempia, kroketje of een sateetje. We praten met verschillende zeilers, ontmoeten bekenden en nieuwe gezichten voor ons.  Natuurlijk krijgen we veel tips, maar ja iedereen heeft zo zijn eigen ideeën maar die verschillen nogal eens. Maar over verzekeren zijn de meeste yachties het eens, met name de oude rotten, de bootverzekering hebben de meesten in de loop van de tijd opgezegd.

Woensdag 23 september 2009: Spaanse water, Curaçao
Het waait nog steeds redelijk hard, nog te hard om de kluiver naar beneden te halen. Maar er is genoeg tijd over voor andere klusjes, ditjes en datjes. Dus we brengen de dag lekker door aan boord.

Donderdag 24 september 2009: Spaanse water, Curaçao
En dan na dagen is de wind eindelijk behoorlijk gaan liggen. We besluiten de kluiver eraf te halen. Eerst zijn we nog even optimistisch, die halen we zo naar beneden, maar helaas het rolblok van de rolinstallaties blijft achter de profielen haken. Jammer, er zit niets anders op, Frans moet de mast in. Bootmansstoeltje komt te voorschijn, Frans erin, en ik aan de lier. Draaien maar, metertje voor metertje gaat Frans omhoog. Het rolblok wordt een handje geholpen en dan kan de kluiver naar beneden.
Morgen staat de klus van de rolprofielen op ons kluslijstje. Een tweetal profielen zijn losgeraakt en dat moet weer hersteld worden.
In de loop van de middag gaan we op stap, we wandelen naar de bushalte en nemen de bus naar Mambo Beach. Een stukje strand vol met restaurants, barretjes, heel veel toeristen, ligstoelen en roodverbrande mensen. Veel Nederlandse artiesten komen hier rond de feestdagen, vieren hun vakantie op Curaçao en schnabbelen er iets bij. Zo ook Nick en Simon, het volendamse duo. En daarom zijn wij hier. Voor ons geen kerkdienst op kerstavond, maar een concert van Nick en Simon. We maken er een gezellig avondje van, hebben een romantische etentje, en om tien uur treden Nick en Simon op. Een uurtje en dan zijn we weer verdwenen, we brullen uit volle borst de voor ons bekende liedjes mee.

Vrijdag 25 december 2009: Spaanse water, Curaçao
Eerste kerstdag, in de zon op het water. Vreemd hoor, in Nederland is het koud en ligt er sneeuw. Hier volop zon en temperaturen boven de 30 graden, het voelt niet echt als kerst. We hebben de boot dan wel versierd, maar het is toch anders. Deze dag lijkt voor ons gewoon op de andere dagen.
Ik hijs Frans in de mast, de rolinstallatie wordt hersteld, maar het is een behoorlijke klus. We doen het in twee keer, een deel ´s ochtends en een deel ´s middags. Frans is helemaal beurs als-ie weer beneden is. Arme kerel, tijd voor een massage.

Zaterdag 26 december 2009: Spaanse water, Curaçao
De kluiver kan er weer in, tenminste dat denken we, als we kluiver tevoorschijn halen, zien we toch dat er een stukje pees beschadigd is, een naaiklusje dus. Vreselijk om te doen, het zeildoek is hard en stug, dus niet echt gemakkelijk om de naald er door heen te steken.

Zondag 27 december 2009: Spaanse water, Curaçao
Ik ga met azijn en was de romp van onze boot te lijf. Er zit overal kalkaanslag, de boot is lekker dof. Dus dat verdient een goede poetsbeurt. Met de azijn gaat de kalkaanslag eraf, en daarna wordt  de was erop gezet, drogen en uitpoetsen. Het gaat langzaam, maar gestaag. En langzamerhand komt er weer een beetje glans op de romp. Het wordt ook erg duidelijk dat de boot een likje verf verdient, maar dat is grote klus en dat moet nog maar even wachten. Als we in Australië terecht komen, doen we dat daar.
Vandaag is er de oudejaarszeilwedstrijd, verschillende boten uit verschillende klassen doen mee. De bemanning is fanatiek, soms te fanatiek, we zien ze vertrekken uit het Spaanse water en kunnen ze volgen op de marifoon, één keer horen we abandon ship! De boot is omgeslagen, waarschijnlijk te veel zeil, en bij een andere boot horen we dat de giek gebroken is.
Nou laat mij maar lekker poetsen aan onze lady, ik ben niet zo´n fanatieke wedstrijdzeiler.

Maandag 28 december 2009: Spaanse water, Curaçao
"Ik ben profeet Elias en dit is mijn telefoonnummer", zegt dus wat achteraf Elias blijkt te zijn. We nemen afscheid en stappen uit zijn auto. Hij heeft ons een lift gegeven naar de bushalte, we krijgen een hele verhandeling over goed en kwaad tijdens de rit, over het geloof en de vergelding die hij vraagt aan de almachtige voor de niet gelovigen. Gelukkig de bus komt eraan, pffff, ik ben blij als ik uit de auto stap, maar Frans heeft een gezellige lange boom opgezet met Elias. Elias nodigt Frans uit om te bellen of om langs te komen op zijn plantage, dan kunnen ze eens verder bomen over het onderwerp.
We zijn op weg naar de stad, naar Westtech, dit bedrijf kan ons helpen om de speling in het roer op te lossen, dus daar hebben we een afspraak mee, om het een en ander door te spreken. Ze zijn erg optimisch en verzekeren ons dat ze het kunnen repareren. Frans moet alleen als het kan even(!) de stuurkolom (de assen) eruit halen.
Even later ontmoeten we Asha en Marcel, van de Live. Na 5 maanden Nederland, zijn ze vorige week teruggekomen op Curaçao. We hebben Marcel en Asha al eerder ontmoet op Barbados. En toen gezellig met elkaar (en de Gaia) het eiland verkend. Het weerzien is hartelijk.
Ze liggen hier al een tijdje op de kant voor klussen aan de kiel, en ze temperen een beetje onze optimisme. Je moet er wel achter aan zitten, anders duurt het eindeloos. Het hoort een beetje op onze ervaringen in Trinidad, nou we zullen zien, de reparatie wordt pas half januari uitgevoerd, dus nog tijd genoeg om ons zorgen te gaan maken.

Dinsdag 29 december 2009: Spaanse water, Curaçao
Een bootdagje, we doen de laatste dingetjes aan boord. Schoonmaken natuurlijk, want onze huishouddag is er gisteren bij ingeschoten.
De kluiver is ondertussen weer gehesen en bakboordzijde van onze lady is lekker in de poets gezet. Stuurboord moet nog maar even wachten, een klusje voor het nieuwe jaar.
We gaan naar happy hour, lekker borrelen en een hapje. We zien een aantal oude bekenden, Marcel en Asha en ook Wolf en Machteld van de Stamper komen we tegen. Het is gezellig en al laat en donker als we weer terug gaan naar onze boot.

Woensdag 30 december 2009: Spaanse water, Curaçao
Vanaf vandaag hebben we een huurauto, zeg maar autootje. Het is een kleine gifgroene hyundai atoz. Een oud karretje, het rammelt kraakt en piept gevaarlijk vooral als we remmen en door de bocht gaan. Maar voorlopig brengt het ons overal waar we willen.
Eerst gaan we shoppen. Ik ga naar Vreugdenhil, de lokale supermarkt en laadt drie boodschappentassen vol, Frans is ondertussen op weg naar Budget Marine, de winkelketen in de Carieb waar je goed scheepsspullen kunt kopen. Er staat behoorlijk wat op ons lijstje.
Rond de middag zijn we pas weer terug aan boord, spullen uitladen, een hapje eten en dan moeten we alweer op stap.
Dit keer gaat het naar het vliegveld Hato, we halen onze vrienden Klaas en Baukje op, ze komen gezellig ruim twee weken op bezoek.
We moeten eventjes wachten op het vliegveld, het gaat hier allemaal niet zo vlot, poco, poco. Het is warm en we zoeken een plekje in de schaduw. En dan.....daar komen ze aan. Helemaal bepakt uit het koude Nederland, een verschil van 30 graden!
We gaan naar Tera Kora, waar Klaas en Baukje een huisje hebben gehuurd voor de komende tijd. De koffer gaat open en we worden schandalig verwend. Heerlijk, en ja hoor voor Frans is er hulp gekomen (dank je wel Tineke) in de vorm van een lekkere pin-up. Frans was toch wel erg jaloers op mijn chippendale die ik gekregen had met mijn verjaardag, dus nu heeft hij zijn eigen pin-up. Ik heb nog even geprobeerd deze te hangen aan de binnenkant van een kastdeur, maar helaas dat is mislukt.

Donderdag 31 december 2009: Spaanse water, Curaçao
Oud jaar vandaag, we gaan naar de stad. Eerst halen we Klaas en Baukje op en dan gaan we de stad verkennen. Het is gezellig druk en regelmatig wordt er vuurwerk afgestoken. Overal onderweg zie je kraampjes waar vuurwerk wordt verkocht, al sinds de kerstdagen, de rijen voor de kraampjes worden ondertussen langer. Favorier zijn de 1 miljoen klappers. Met behoorlijke harde knallen. Vingers in de oren, maar fantastisch om te zien.
We willen eigenlijk oud en nieuw vieren in de stad, maar durven de boot niet goed alleen te laten, dus als het donker wordt gaan we toch maar naar onze lady. We vieren voor op het dek oud en nieuw. We hebben een fantastisch uitzicht over het Spaanse water en om middernacht krijgen we een enorm vuurwerkshow te zien. Overal om ons heen wordt vuurwerk afgestoken. We schieten een paar reddingspijlen af en doen zo ook een beetje mee.
Klik hier voor complete foto album december 2009
Klik op de foto's voor meer
We zijn onderweg naar Guadeloupe
Terre d'en Haute
Een zeilerswedstrijd op Guadeloupe
Guadeloupe met de grootste stad Point-á-Pitre
Een vluchtige blik op Bonaire
De cocktailboot!
Eindelijk op Curacao
In de bus op weg naar het Spaanse Water
We bezoeken een concert van Nick en Simon
Eerste kerstdag, klussend in de mast
Even tijd voor een bakkie
Tja, wat moet je hier van denken?!