Dinsdag 13 Mei 2008: Sixhaven
Vandaag blijven we in Amsterdam, we relaxen, gaan shoppen, kopen een film camera (van het geld dat we gekregen hebben tijdens ons afscheidsfeestje, dank jullie wel!). 's Middags houden we siesta en 's avonds ontmoeten we Frans en Hanneke. Het wordt een gezellige avond.

Maandag 12 Mei 2008: Sixhaven
Het weer blijft onveranderlijk mooi, het lijkt wel zomer. De wind komt uit het oosten, een goede wind voor de oversteek naar Engeland eind deze week.
Vandaag varen we de hele dag op de halfwinder en aan het eind van de middag meren we af in Sixhaven. Morgen een dagje Amsterdam.

Zondag 11 Mei 2008: Enkhuizen
Vandaag is het de day after. We doen het rustig aan, de emoties moeten nog verwerkt worden. En af en toe voel ik me soms nog onrustig.
Zo rond twaalven verlaten we Medemblik, en met een rustig vaartje gaan we richting Enkhuizen. Het is heerlijk weer, veel zon en weinig wind. We willen ankeren in de Gouwzee, maar komen niet verder dan de dijk Enkhuizen - lelystad. Direct na het schutten door de sluis laten we ons anker vallen en genieten van een heerlijk avond met ons tweeen.

Zaterdag 10 Mei 2008
"Afscheid nemen bestaat niet", zingt Marco Borsato. Nou vandaag is het toch voor ons afscheid nemen voor een langere periode. Het wordt een dag met een lach en een traan.
's Ochtends doen we het rustig aan, van binnen voel ik me onrustig. Het is wachten op vier uur, dan begint onze afscheidsparty. Heel veel vrienden en familie komen om afscheid te nemen. We worden vreselijk verwend, met veel lieve woorden, en goede wensen en heel veel cadeaus. We worden zelfs getracteerd op een lied "hoor je het ruisen der golven", begeleidt door Albert op de trekzak. Fantastisch! Het doet ons goed.
Uiteindelijk nemen we afscheid, van mijn ouders, mijn broer en zijn vrouw en zoontjes, en van vele anderen. Het wordt met teveel en de tranen vloeien. De volgende ochtend nemen we afscheid van Frans' zijn broers en zus en ook dan houd ik het niet droog. Ja afscheid nemen blijft moeilijk.  Maar jullie blijven in onze gedachten en we zullen veel aan jullie denken.
Lieve familie en vrienden, allemaal heel erg bedankt voor het onvergetelijk afscheidsfeest. Het was erg gezellig en we denken en er met veel plezier aan terug.

Vrijdag 09 Mei 2008
Erg onrustig gelegen afgelopen nacht, het leek wel een kermisattractie. Overdag was de wind bijna weg, en 's avonds ging het waaien tot 17 knopen. Natuurlijk draaide wind naar het Noorden zodat we weinig beschutting hebben van het eiland.
's Ochtends aan de bak, onze lady moet er netjes uitzien voor het feestje van morgen. Frans de buitenboel en ik de binnenboel, en nog even de website bijgewerkt.

Zo rond enen komen we in de haven van Medemblik en we liggen voor "de twee schouwtjes" waar we morgen ons feessie hebben. We hebben de boot mooi versierd met allerlei vlaggetjes, feestvlaggetjes en landenvlaggetjes. En Holland is ondertussen geplakt op de achtersteven. Dat wordt nog even spannend maar de letters staan er keurig op. We zijn er klaar voor.

Donderdag 08 Mei 2008
We gaan weg uit Enkhuizen, waarschijnlijk duurt het heel lang voordag we met onze lady weer terugkomen in Enkhuizen. Na drie uurtjes zeilen, laten we ons anker vallen bij het eilandje de Kreupel. Heerlijk wat een rust, na de drukte in de haven van Enkhuizen. Vanavond loopt er niemand over ons dek.
Na een korte siesta, het is tenslotte warm weer en we moeten ons tempo aanpassen, bestaat de middag uit allerlei huishoudelijke klusjes. En Frans heeft onze plaatsnaam Honselersdijk van de lady verwijderd. Nu nog Holland er op plakken. Waarschijnlijk weten ze in het buitenland beter waar Holland ligt dan waar Honselersdijk ligt, denk je ook niet?

Woensdag 07 Mei 2008
Vandaag weer een treindag. Ook dit keer is het stressen, net als gisteren. Alleen nu ligt het aan de NS, de trein valt uit en we hebben gelijk een half uur vertragen.
We staan echter op tijd, om één uur moeten we in Bloemendaal zijn. Daar is de begrafenis van tante Riet. Doordat we in Haarlem uitstappen en de taxi nemen, halen we het nog net op tijd.
Het is een mooie dienst en er worden mooie woorden en herinneringen opgehaald over tante Riet. Daarnaast wordt het een bijna reunie. Je komt veel familie tegen die je al lange tijd niet gezien hebt.

Dinsdag 06 Mei 2008
Een dagje Amsterdam voor vandaag. We gaan naar Ed v.d. Kooi, het "touwenmannetje". Ed kom je regelmatig tegen op allerlei markten en verkoopt schoten, vallen, landvasten in allerlei soorten en maten.
Het is nog even spannend of de trein halen, tenminste dat vind ik, Frans niet. Hij zegt "halen we deze niet, dan nemen we toch de volgende, hoezo stressen!". Ik ben nog meer van er ruimschoots op tijd zijn, het werktempo zit nog in mijn bloed.

Zo rond het middag uur komen we aan bij Ed,  twee garageboxen zijn helemaal volgestouwd met allerlei touwen. Zo vol dat je je afvraagt of je vindt wat je zoekt. Voor Ed geen probleem, hij weet alles feilloos te vinden. We blijven bijna twee uur bij Ed, een gezellige prater, met moeite rukken we ons los.
Daarna gaan we terug naar het centrum van Amsterdam en gaan op een terrasje aan de zeedijk zitten, lekker een bakkie thee, hamburger en friet. Hoeven we vanavond niet meer te koken.
Dan nog een bezoek aan Harri Amsterdam, voor de laatste kaarten die we nog niet hadden en we gaan we terug naar onze lady. Om half zes zitten we lekker in de kuip te genieten van een wijntje en de zon.

Maandag 05 Mei 2008
We leggen wel 1 mijl af,  we verkassen van de compagniehaven naar de gemeentehaven. En daar blijven we liggen tot donderdag 09 mei.

Het is prachtig weer, de zon schijnt volop, het is ruim boven de 20 graden, dus kortebroeken weer. Heel voorzichtig beginnen we een beetje een kleurtje te krijgen.
We doen niet veel, klussen staat op onze agenda, maar we hebben er geen zin in. We gaan de stad in, het is er gezellig druk vanwege bevrijdingsdag.

Zondag 04 Mei 2008
Vandaag is het zondag en we hoeven niet naar huis. Geen tassen inpakken, spullen opruimen en zo en in de auto naar huis. Heerlijk geen gedoe, maar het voelt nog wel een beetje vreemd dat we niet naar huis hoeven.

We genieten vandaag van een heerlijke zeildag, en varen naar Enkhuizen, naar de compagniehaven. Daar ontmoeten we onze zeilvrienden Klaas en Baukje. Het wordt een gezellig avond, de wijn vloeit rijkelijk en het wordt een latertje. De Dalwhinnie en de Aura liggen gezusterlijk samen echter één anker.

Zaterdag 3 Mei 2008
Vandaag is een dag van uitersten. Ik maak ruzie met de havenmeester van marina Stavoren. Hij denkt dat ik ten onrechte zijn douches gebruik en we liggen niet in zijn haven. Ik maak echter gebruik van de KPN hotspots om zo onze website bij te werken en de laatste emails binnen te halen. Hij gelooft mij niet, wat een hork. Op zijn fietsje achtervolgt hij mij tot in het toiletgebouw om vooral maar te controleren dat ik geen gebruik maar zijn faciliteiten!

We ontvangen bericht dat tante Riet is overleden, tante Riet was al oud, maar toch. Het is de laatste uit het gezin Krol, tante Riet was een zus van de moeder van Frans. Volgende week woensdag gaan we naar haar begrafenis.

In de middag vertrekken we, nu wel naar Kornwerderzand. We kunnen voor het eerst onze zeilen uitproberen. Ze staan prachtig, mooi hagelwit. Helaas de eerste muggenlijken zitten erop, we hebben nog geprobeerd heldhaftig de zeilen uit te schudden, voor zo ver dag gaat met zware zeilen, maar de eerste vlekken zit er toch in. Jammer.

Vrijdag 2 Mei 2008

We zijn voor ons doen vroeg op, even na negen varen we weg. We hebben nog hele plannen voor vandaag. Eerst even tanken in Stavoren en dan varen we verder naar Kornwerderzand om daar te gaan ankeren. Maar ja, plannen zijn er om te wijzigen. We blijven uiteindelijk in Stavoren. Het is verbazingwekkend druk, "moet er dan niemand werken? " Het zal wel door de mei vakantie komen dat het zo druk is. Van kennis uit Lelystad (mede vertrekkers) horen we dat de haven van Terschelling de gehele dag en gisteren ook al vol is. Er kan geen boot meer bij!
Wij verlangen naar de rust.

Donderdag 01 Mei 2008
Vandaag vertrekken we uit Grou, we hebben hier een paar dagen gelegen, het heerlijk gehad, lekker gefeest maar het is tijd om verder te gaan. We hebben helaas alles tegen de wind in, dus de motor is aan, de gehele dag. 's Avonds overnachten we bij de brug bij Warns. Lekker goedkoop, geen havengeld. Tja we moeten nu op ons budget letten, nu dat de inkomsten gehalveerd zijn.
Woensdag 14 Mei en Donderdag 15 mei 2008:
Sixhaven - Lowestoft (127 NM)

De reis gaat vandaag beginnen, we verlaten de Sixhaven en gaan op naar Lowestoft. Spannend, brrrr! Om negen uur verlaten we de Sixhaven, een kleine haven en het was nog even op de centimeter manoevreren om eruit te komen, maar het is gelukt! Het is nog steeds prachtig weer, we raken verwend, nog steeds de korte broek aan.  Zo rond twaalven meren we af bij de sluizen in IJmuiden. Daar ontmoeten we Jaap; Jaap levert letterlijk op de valreep het olieverfschilderij af van onze boot. Het is echter de moeite waard en het ziet er prachtig uit. Carin bedankt! Het schilderij hebben we opgehangen aan boord en moet nu goed drogen. Onderweg zullen we het schilderij mooi laten inlijsten.
En dan is het zover, twee uur en voor het eerst op zout water. Voorlopig zal de lady alleen maar op zout water liggen, dus dat wordt roest plekken bijwerken en onderhouden!
We hebben een ruime koers, NE, 20 knopen en halve wind. Voor onze lady de meest optimale koers, we gaan als een speer en meten soms 8 knopen snelheid. Ik roep altijd nooit last te hebben van zeeziekte, maar nu was ik toch katterig, misschien niet alleen de golfslag maar ook de emoties? Ik weet het niet. Gelukkig kan ik mijn wachten gewoon draaien.
Onderweg krijgen we twee keer een waarschuwingssignaal van een grote coaster. We moeten wijken, lummel volgens ons kan hij gemakkelijk zijn koers een paar graadjes wijzigen en was hij achter ons langs gegaan, maar nee hoor. Dus wij met de kop in de wind en de snelheid eruit gehaald.
Doordat we zo snel gaan, zijn we 's ochtends om zes uur al in Lowestoft en om half zeven meren we keurig af in de haven. Na een stevig ontbijtje, slapen we een gat in de dag.
Vrijdag 16 mei 2008: Lowestoft
We blijven een dagje liggen in Lowestoft. We hebben ons voorgenomn om tijdens de reis niet alleen de kustplaatsen te zien, maar ook iets te zien van het binnenland. Zo gezegd, zo gedaan. Eerst hadden we het idee om naar Norwich te gaan, maar uiteindelijk zijn we met de trein naar Cambridge gegaan dwars door het prachtige landschap van East Anglia. Cambridge, een prachtige stad, vol met oude gebouwen, de river Cam, en natuurlijk de university. Het is één groot openlucht museum. Ondanks het koude, gure en soms regenachtige weer kijken we onze ogen uit en genieten met volle teugen. We bezoeken de prachtige King's College Chapel en wandelen langs de river Cam, waar veel gepunterd wordt. We zien typische engelse pub, en de schooljeugd in uniformen. Very Britisch indeed! Maar erg leuk. Iedereen is vriendelijk en behulpzaam, als je even stilstaat om om je heen te kijken, vraagt men al of ze je kunnen helpen.
Aan het eind van de middag nemen we de trein terug naar Lowestoft, net als op de heen reis worden we tenminste 3 keer gecontroleerd door een conducteur, dus zwart rijden is uit den boze.
Om acht uur (lokale tijd, het is hier één uur eerder dan in Nederland) zijn we terug aan boord en kijken we moe maar voldaan terug op een zeer geslaagde dag.

's Avonds hebben we een lange discussie over onze vervolgplannen, waar varen we naar toe, hoe zit het met de diepgang (onze lady steekt tenminste 2 meter diep), staat er voldoende water, wanneer is het hoog en wanneer laag water? Ik ben gespannen en er niet helemaal gerust op. Hopelijk is het een kwestie van gewenning. Voorlopig stellen we het vertrek met een dag uit, morgen nog een dagje Lowestoft en ons dan voorbereiden op de volgende stop. Zoals het er nu naar uitziet wordt dat Grimsby, ruim 100 mijl noordelijker.
Zaterdag 17 mei 2008: Lowestoft
We liggen onze laatste dag in Lowestoft. We doen niet veel, hebben een relaxte dag. Lekker uitslapen, boodschapjes doen, website bijwerken, weersvoorspelligen binnenhalen, route uitstippelen naar Grimsby, stukje hardlopen, etc. Zo allemaal opgesomd lijkt het toch nog een heleboel, de dag vliegt in ieder geval voorbij. En we eten typically British, Fish and Chips.
Zondag 18 mei en Maandag 19 mei 2008:
Lowestoft - Grimsby (102 NM)

We hebben de wekker gezet, zelfs tijdens onze reis en dus niet alleen tijdens ons werkzaam leven. Ja hier in Engeland moeten we rekening houden met het tij en soms op de meest onmogelijke momenten moeten we vertrekken.
We vertrekken nu vlak voor hoog water. het is prachtig zeilweer, alleen ik had me nog zo voorgenomen we vertrekken alleen bij én mooi weer én een hoge temperatuur én bij de wind uit de juiste richting. Nou mooi weer is het, wel fris ongeveer 12 graden maar de wind komt uit het Noorden en waar moeten wij heen, precies naar het Noorden. Toch gaan we.
We hebben alle zeilvariaties gehad, geen zeil, vol tuig, gereefd zeil en combinaties door van. Uiteindelijk kunnen we heerlijk zeilen, op alleen de kluiver en grootzeil gaat onze lady 7 knopen over de grond. Ze loopt fantastisch. Ik zag een beetje op tegen weer een nacht doorvaren, maar het is een prachtige zeiltocht geworden. Het is bijna volle maan, dus het zicht was fantastisch. Om twee uur kwamen we aan bij de ingang van de Humber, veel te vroeg natuurlijk. Daar ging onze planning. Het was kwart over zes hoog water en de sluizen draaien twee uur voor en twee uur na hoog water. Dus wij hebben twee uur liggen dobberen voor de ingang van de Humber. Wel bijzonder, op het fokje voeren wij 1,7 knopen over de grond, en door de stroom werden wij met bijna een halve knoop teruggezet. Heel bijzonder. Het was bijzonder druk, want hier ligt Hull een grote stad waar veel vrachtverkeer heen gaat. Dus genoeg te zien.
Om half zes (British Summer Time) meerden wij af in Grimsby, 102 mijl afgelegd.
Daarna een heerlijk engels ontbijtje en nog lekker even ons mandje in. Om half één kwamen wij weer tevoorschijn.
De Engelsen zijn echte schatten, heel charmant, vriendelijk en altijd bereid tot een praatje. Je bent al gauw gespot in de haven als nieuweling en iedereen die je tegen komt houdt je gevraagd en ongevraagd aan de praat.
Komt een Engelsman over de steiger met zijn kruiwagen vol spullen op weg naar de boot en zegt hij tegen ons: "My wive told my to bring some colour into our ship!" En loopt dan vriendelijk lachend verder. Boven op zijn kruiwagen lagen twee grote geblokte kussen voorzien van allemaal felle kleuren.
Zaterdag 31 mei 2008:
Holy Island - Eyemouth (26 NM)
De laatste dag van mei alweer, we zijn al weer een maand onderweg. De tijd gaat snel, het is nog maar drie weken geleden dat we ons afscheidsfeestje hebben gehouden, maar het lijkt al veel langer. We hebben geen tijdsdruk maar toch houden we een grove planning, we willen half juni in Inverness zijn, dus dat geeft toch een beetje een tijdsdruk. In Augustus willen we in Spanje zijn, dus dan hebben we een week of zes om de westkust van Schotland, Engeland en Ierland te verkennen.

We staan voor ons doen op tijd op, al om tien uur zitten we in ons bijbootje op weg naar de kant, naar Holy Island. We meren af een aan kade, het is opkomend water.  We verkennen het plaatsje, al heet het Holy Island het is alleen bij hoog water een eiland. Bij laag water is het verbonden met het vaste land door middel van een landtong en komen de toeristen en mass. Het eiland is beroemd geworden door de heiligen Aidan en Cuthbert. Aidan stichtte een klooster  op Lindisfarne (de Keltische naam voor Holy Island).  Het klooster is verdwenen, er staan nu nog resten van de Lindisfarne Priory gebouwd op dezelfde plek, deze hebben we bezocht.  En verder staat er nog een Castle, gebouwd met de stenen van de priorij, door sir Edwin Lutyens, niet door hemzelf natuurlijk.
We maken een ommetje door het dorpje en halen brood in de dorpswinkel. 1,90 pond, we hebben wat kleingeld en nog twee ponden. De kruidenier telt het kleingeld, 1 pond 86. "That'll do", zegt hij.  Bij het weggaan zegt hij, "no change, sir".  Engelse humor!
Om twee uur gaan we weg, we halen het anker binnen, via de geleidelijnen komen we weer veilig op ruim en open water. Helaas de wind is ongunstig. Noord west, en wij moeten naar het noord westen. Dat wordt dus laveren. Aan het eind van de middag gaat de motor aan, dan is het ook gelijk tijd om al varend eten te maken. Dit keer geen gegoochel met pannen aan boord. Alles blijft rustig op het fornuis staan.
Om acht uur varen we Eyemouth binnen, we hebben Schotland bereikt! Het is een naargeestige ingang, smal (17 meter breed) tussen twee enorme hoge kades nu het laag water is. Ik roep de havenmeester op kanaal 12. Drie keer, maar hij reageert niet. Bloody harbour master. Blijkt later dat het weekend is en dan bedient hij niet de marifoon maar heeft-ie een mobieltje! Moet je maar net weten.
We vinden een plekje in de vissershaven, maar we moeten zes meter naar boven klimmen om van de boot af te komen, niet echt praktisch dus. We kijken even rond, en verderop vinden we een geschikte pleke aan een drijvende steiger. Een bootje met duikers aan boord, gaat een stukje verplaatsen en dan kunnen we er net tussen. Vriendelijk!
's Avonds halen we in de pub een afzakkertje, we komen aan de praat met een Welsh man, die al een biertje te veel op had.  Ik krijg een handkus! Brrrr, gelukkig zit Frans tussen hem en mij in!

Vrijdag 30 mei 2008:
Farne Island - Holy Island (5 NM)
We hebben heerlijk geslapen. We lagen er als enige zeilboot omringd door duizenden vogels. Met hoog water is het er iets onrustiger dan met laag water. Maar het is prima. We hebben een rustige ochtend, ontbijten, lezen wat, en bakken een broodje. Zo rond enen wordt het erg druk met bootjes om ons heen, vanaf Seahouses varen de bootjes af en aan met toeristen, weg is de rust. De idylle wordt verstoord.
Wij gaan om half drie het eiland op, entree 5,60 pond. Best veel. Het is een klein eilandje en je wordt geleid over een paadje. Daarbuiten mag je niet komen, allemaal nestende en broedende vogels. De sterntjes vallen ons actief aan, ze beschermen hun nesten. Ze nemen telkens een duikvlucht naar je hoofd en pikken je. Af en toe laten ze een klodder stront vallen. Je hoofd beschermen dus!
Je ziet allerlei soorten vogeltjes, ik heb de namen opgeschreven maar weet niet meer wie wie is. De Engelse namen zijn Puffin, Razor bill, Shag, Kittiwake en Tern. Puffin is een papagaaiduiker (mijn favoriet, ze waggelen een beetje als een pinguin en ze hebben zo'n guitig kopje) en Tern is een stern. We kijken onze ogen uit, zelden zoveel vogels gezien. Alleen al van de Puffins hebben ze 60.000 paren geteld!
Om half vier zijn we weer terug aan boord. Vanwege het tij doen we het rustig aan, we willen niet exact op laag water aankomen bij Holy Island, er staat een drempel voor de ingang van 1.60 m. en onze diepgang is 2 meter.  Om half zeven vertrekken we, en om acht uur gooien we ons anker uit bij Holy Island, een heerlijke rustige omgeving met de Lindisfarne abbey op de achtergrond. Morgen maar eens de omgeving verkenning.

Donderdag 29 mei 2008:
Newcastle - Farne Island (40 NM)

Vandaag gaan we een stukje verder naar het noorden, we willen naar de Farne Islands, 40 mijl noordelijker. Het tij is ons gunstig en we kunnen op een normale tijd opstaan. We rekenen af, 105 pond voor vier nachten tja Engeland is duur, en vertrekken om 10 uur. Het is mooi weer, een SE windje en het zonnetje schijnt. We zetten alle zeilen op, maar na een paar uurtjes kakt de wind helemaal in, en gaan we verder op de motor. Later kunnen we nog een uurtje zeilen, maar dan is het definitief gebeurd met de wind.
Water maakt hongerig en we besluiten aan boord tijdens het varen te gaan eten. Ik moet goochelen met de pannen, af en toe maken we flinke zwiepers. Bij één van zo'n zwieper zeilen de borden de ruimte in, tegen de grond. Gelukkig ze zijn van plastic en kunnen wel tegen een stootje. De drie pannen blijven op het fornuis staan. Ik zou niet weten wat ik moet dan wanneer alle drie de pannen tegelijkertijd aan de haal gaan. Nog meer goocheltrucs uithalen waarschijnlijk.
We eten een engels sausage, prei en aardappeltjes. Lekker. O ja, de twee kippers die we gekocht hadden in Whitby, de ene hebben we opgegeten maar dat was geen succes, de andere hebben we vandaag teruggegeven aan de zee.
Om kwart voor zeven laten we het anker vallen in de The Kettle, een baaitje bij de Inner Farne. Spannend hoor hier te ankeren, je moet rekening houden met hoog en laag water. We liggen goed en in een prachtige omgeving. Later blijkt, dat we midden op een vissersplek liggen waar krabfuiken zijn uitgezet.
Het bijbootje klaar maken en we gaan het eiland op. We worden aangevallen door een heleboel sternen, ze maken een vluchtduik naar je hoofd. Pet op dus, en ze schijten je eronder. Frans heeft tenminste een enorme klodder op zijn pet. Het is hier een eldorado voor de vogels, je ziet vele verschillende soort. Ik vind de kleinge papagaaiduikertjes het leukst, zo lief en koddig en met die grappige rode snavels. Het is voorjaar dus volop in het broedseizoen. Op elke vierkante meter vind je een stern te broeden. We kwamen niet ver het eiland op. Het is een natuurreservaat en de 'eilandwachter' had ons als gauw gespot. Het eiland is gesloten, morgenmiddag van twee tot vijf is het open. Nou tot morgen dan maar.

Woensdag 28 mei 2008: Newcastle
We worden wakker van de regen op ons voorluik. Het klinkt gemoedelijk, binnen is het lekker warm en gezellig. De wind is behoorlijk afgenomen, maar de voorspellingen zijn nog niet goed. We blijven nog een dagje in Newcastle. Het lijkt erop dat we morgen verder kunnen.
's Morgens lekker relaxen, kopje koffie drinken, uitgebreid douchen, Frans' zijn haren krijgen een knipbeurt en vanmiddag gaan we Newcastle in. Dat hebben we eigenlijk nog niet echt gezien. Vorige keer zijn we niet verder gekomen dan het internet café. Wordt vervolgd dus.

Dinsdag 27 mei 2008: Newcastle
We liggen nog steeds in Newcastle, het lijkt erop dat we hier een paar dagen verwaaid liggen. Er komen een aantal lage druk gebieden deze kant op, het is fris en bewolkt en een stevig wind uit het Noord Oosten. Daardoor is deze kust van Engeland lagerwal (voor de niet zeilers, lager wal is de kant waar de wind naar toe blaast). Bovendien liggen er veel banken voor de kust, hierdoor en door de noordoostenwind bouwt de zee zich snel op en staan er behoorlijke golven. We willen eigenlijk naar Amble, en hebben contact gehad met deze haven maar zij raden ons af om binnen te komen lopen. Dus blijven we nog een dagje in Newcastle.
We trekken de wandelschoenen aan en wandelen naar Tynemouth, aan de kust een mijl of 4 verderop. Het is een lekkere wandeling. We hadden als tip gekregen om een oude antiek markt te bezoeken gevestigd in een kerk, The land of Green Ginger. Na veel omzwervingen hebben we deze gevonden, maar wat een tegenvaller. Slechts een paar winkeltjes en dan ook nog voornamelijk nieuwe zaakjes, bruidsjurken en Crocks worden er verkocht! We zoeken een pub op en nemen een cup of tea en een capuccino. De waiter kijkt ons vreemd aan, iedereen drinkt een pint, maar wij vinden dat 's middags om drie uur toch nog iets te vroeg. Na uurtje relaxen in heerlijke luie stoelen wandelen we terug naar onze lady. Nog maar eens kijken of we morgen kunnen vertrekken.

Maandag 26 mei 2008: Newcastle
We blijven een dagje in Newcastle, het is prachtig weer, wel fris en een stevige wind, maar de zon schijnt. Kortom tijd voor wederom een klusochtend. Het wordt een iets langere klusochtend tot een uur of drie. Alle roestplekjes aan stuurboord zijn worden behandeld en staan allemaal in de primer. We kunnen nu dus gaan opbouwen.
We hebben een vriendelijke buurman, John Hansen, hij praat aan een stuk door, we nodigen hem uit voor een kop koffie. Hij is helemaal lyrisch over onze boot en plannen. Leuke vent, 's middags geeft hij ons een lift naar Newcastle (15 kilometer verderop). Aardig. We gaan Newcastle in, het is razend druk er is een popconcert aan de rivier. Heel veel jongelui, en zo schaars gekleed. Daar hebben we ons trouwens vaker over verbaasd, ondanks de frisse temperaturen lopen de Engelsen er erg bloot blij, hempjes, korte broeken, topjes, enzo. Krijgen zij het niet koud? We hebben een dikke trui aan en een sjaal om.
In Newcastle vinden we een café met wifi en daar werken we onze website bij. We hadden het plan om naar de film te gaan, maar we hebben geen puf meer en gaan lekker met de metro terug naar de boot.

Zondag 25 mei 2008: Whitby - Newcastle (42 NM)
Om acht uur staat de wekker. Alles klaar gemaakt en we kunnen vertrekken. We gooien de trossen los en ik roep de brugwachter op. Geen reactie. Nou denken we, hij zal ons wel zien manoevreren. Even later horen we over de marifoon dat de havenmeester en de brugwachter contact hebben. De havenmeester vraagt om een brugopening voor ons. "Any more movements coming up?", vraagt de brugwachter. "No, there is rought weather forecasted", zegt de havenmeester. En dan gaan wij weg.
Er staat inderdaad al een behoorlijke deining in de haven. De wind is NE precies op de haveningang, kracht 5-6 Bft. We zetten het grootzeil op in de haven met een reef. Eenmaal door de deining is het buiten op zee goed te zeilen, het is eigenlijk prachtig zeilweer, het zonnetje schijnt en we stuiven erover. We hebben stroom mee en gaan als een speer!
Om vier uur zijn we bij de monding van de Tyne en om half vijf liggen we afgemeerd in de Royal Quays Marina in North Shields een voorstadje van Newcastle. Erg vriendelijk en behulpzaam, de havenmeester staat al op ons te wachten om de lijntjes aan te nemen.  Het waait stevig en Frans meert achteruit af. "Well done, sir", zegt de havenmeester.

Zaterdag 24 mei 2008: Whitby
Met de stoomstrein gaan we naar Pickering. Het lijkt een erg oude trein, maar de conducteur vertelt ons dat deze trein nog erg jong is, ietsje ouder dan 50 jaar. Voor ons is het nostalgie!
We stappen in en dan naar toeoeoeoeoeoet en een dot dikke zwarte vette rook vertrekken we. Via verschillende leuke oude stationnetjes (Grosmont, Goathland, Newton Dale Halt, Levisham) gaan we over de North Yorkshire Moors naar Pickering. Een prachtige omgeving, de heide bloeit nog niet, maar je kunt je prachtige paarse uitgestrekte velden voorstellen als de heide bloeit.
Pickering is een klein dorpje, we wandelen daar wat rond, picknicken (gelukkig is het weer opgeklaard, vanochtend toen we opstonden regende het, maar nu schijnt er een lekker zonnetje), bezoeken een kerk met hele oude fresco, een vlooienmarkt en een antiekmarkt. Erg veel leuke dingetjes. De tijd vliegt om, en helaas is het om vier uur weer tijd om terug te gaan.
Om half zes zijn we weer terug in Whitby, we gaan terug naar onze lady en genieten van een mooie avond. De volgende stop is waarschijnlijk Newcastle, 40 mijl noordelijker.

Vrijdag 23 mei 2008: Whitby
Vandaag geen wekker, we hoeven geen rekening te houden met het tij. Rond half negen staan we op, heerlijk. Dat is nou relaxed, maar daana is het gauw gebeurd met de vrije tijd. Vanochtend staat een klusochtend op het programma, aan de slag er wordt niet gelummeld. Ik ga eerst na Fortune's op de Henrietta Street. Bij de Yaught Club in Scarborough hebben ze ons verteld dat je hier heerlijke kipper kunt kopen, lekker als ontbijt. Very British. Zo gezegd, zo gedaan. Als ik daar kom, is het mannetje net bezig in zijn rokerij. Het zier er knus en oud uit, je kunt je heel goed voorstellen dat dit zo 100 jaar geleden ook gebeurde.
De kipper (dat is gerookte haring) is echter geen succes. Zowel Frans als ik vinden het niet heel lekke en wat een graadjes. Geef ons maar een boterham met pindakaas als ontbijt!
Daarna de boot soppen en de roestplekjes aan de buitenkant bijwerken. Alles plekjes aan bakboord zijde zitten nu twee keer in de primer! En proberen de website bij te werken, dus ik naar de library. Het bijwerken is niet gelukt, nou de volgende keer maar weer.
's Middags om drie uur zijn we dan eindelijk zo ver. We gaan het stadje verkennen. We maken een lange wandeling, door alle steegjes en zien alle leuke plekjes. De huisjes staan her en der door elkaar, de mensen in de kleding van 100 jaar terug ontbreekt daaraan zien we dat we in de moderne tijd leven maar anders...
We zien het captain Cook memorial en bezoeken de Whitby abbey, althans de resten ervan uit de 13de eeuw. Heel indrukwekkend
Om zes uur zijn de beentjes moe, en belanden we in een pub. Een pint en een wijntje gaan er wel in, daarna bestellen we een pie. Moe maar voldaan lopen we weer terug naar onze lady.

Donderdag 22 mei 2008:
Scarborough - Whitby (16 NM)
Zo dit zijn de langste 16 mijl ooit geweest, vanochtend om kwart voor acht gingen de trossen los en vanmiddag om kwart voor vijf meerden we af.  Pfff! 9 uur hebben we er over gedaan.
Er stond heel weinig wind, dus de dobberden meer dan dat we echt zeilden, we hadden het fokje erbij staan. Vanwege het tij moesten we op tijd weg, en vanwege het tij konden we niet eerder naar binnen bij Whitby, dus vandaar dat we zolang onderweg zijn geweest. Ja, ja, ja, alles vanwege het tij.
We liggen dus nu in Whitby, een leuk plaatsje. Tenminste zo lijkt het vanaf een afstand. We gaan het verkennen, de abbey, museum van captain Cook en het yorkshire landschap staan op ons verlanglijstje op te zien. We blijven hier dus wel een paar nachtjes.

Woensdag 21 mei 2008: Scarborough
We blijven een dagje in Scarborough. Het is een mooi stadje, dat we graag willen verkennen. De ochtend wordt besteed aan klussen, was draaien, de afwas van gisteravond nog doen, de havenmeester betalen, roest plekken schuren en in de primer zetten. Om één uur zijn we klaar, en genieten we van een welverdiende lunch, lekker buiten in de kuip in de zon. Het is weer mooi weer, de zon schijnt volop. De wind voelt nog wel fris aan, maar klagen doen we niet. We treffen het vandaag.
Op weg naar de havenmeester worden we aan de praat gehouden door verschillende mensen. Onze lady is opvallend, en we zijn de talk of de yaught club. We krijgen een tip om te ankeren in Kettle Bay, bij de Farne Island en we worden uitgenodigd om vanavond een pint te komen halen bij Yaught Club, vanaf half acht open en wordt het voetbal getoond Chelsea - Manchester United, een Engelse avond dus. natuurlijk gaan we daar heen.
's Middags gaan we het stadje verkennen, het is een echt oud Engelse havenplaats. In sommige steegjes waan je je terug in de 17de eeuw. We klimmen naar boven, naar de Castle (nu een ruine) en hebben een prachtig uitzicht over de baai. Natuurlijk gaan we via de St. Mary's Church, even het graf opzoeken van Anne Brontë.
We flaneren over de boulevard, wat vol is met winkeltjes vol met allerlei kermisattracties, gokhallen, casino's en heel veel neon reclame. Zo veel en zo kitsch dat het weer leuk is!
We ontmoeten een zeilerstel, dat voor ons blijkt te liggen. Een stel uit Harwich met een oude Contest, 33 foot. Zij doen hetzelfde rondje Engeland als wij, dus we zullen ze nog wel vaker tegenkomen. Hun volgende halte is - net als wij - Whitby. Ze hadden ons ook al gespot in Grimsby!

Dinsdag 20 mei 2008:
Grimsby - Scarborough (61 NM)

Ook vandaag moeten we rekening houden met het tij, dus de wekker wordt gezet. Half zeven gaat-ie af! We hebben de avond te voor alles al klaar gezet, dus binnen een half uur zijn we klaar om te vertrekken. Ik meld ons keurig via de marifoon, dat we willen vertrekken. "No problem love, I'll put the ligth on, have an nice trip", zegt de vriendelijke lock keeper.
Het kost ons twee uur om de Humber af te varen, we doen het maar op de motor want het is hier erg druk. Om negen uur zijn we eindeljk de Humber uit en hebben we de drukken scheepvaart route overgestoken en kunnen de zeilen op. Er staat weinig wind, dus alle zeil wordt opgezet, grootzeil, fok en kluiver.  Het is een heerlijke relaxte tocht, zo relaxt dat er voldoende ruimte is om iets anders te doen, uiltje knappen, boekje lezen, etc. We zijn op weg naar Scarborough in Yorkshire.
In de loop van middag draait de wind naar het ESE en valt de wind in, we staan op tijd vanwege het tijd. Kwart voor zes is het hoog water in Scarborough, dus de motor aan. Om half acht lopen we binnen, de havenmeester loods ons keurig naar binnen.  We krijgen een compliment dat we zo goed Engels spreken! Trots zijn we op onszelf.
We liggen in de Old Harbour, drijvend. Gelukkig, we zijn er nog niet aan toe om droog te vallen langszij een kade. Dat zal er toch wel een keer van moeten komen in de komende tijd. Spannend hoor, volgende de locals hier is it very easy. "No problem, love!"
Klik op de foto's voor meer
In de haven van Grou
Grou
Klaas en Baukje zwaaien ons uit
Ligt het anker goed?
Klaas en Baukje
Enkhuizen volop in de zon
Het IJsselmeer
Onze oude plaatsnaam nog op de lady
Frans verwijdert de letters, een geduldig klusje
Het eiland De Kreupel bij Medemblik
Het staat erop, Holland
De Twee Schoutjes waar we ons afscheidsfeestje houden
De Royal Yaught Club van Lowestoft
Frans op de boulevard van Lowestoft
Een zonnige toet van Frans
In de Sixhaven in Amsterdamm, grote cruise schepen passeren
in de trein op weg naar Cambridge
in de trein op weg naar Cambridge
op een terrasje in Cambridge, het is fris
Frans aan het roer tijdens de tocht naar Grimsby, het is fris
Lekker grasduinen
In één van de vele speelhallen op de promenade
Een laatste blik op Grimsby
Een laatste blik op Scarborough
Een eerste blik op Whitby
Lage deurtjes voor een grote jongen
Samen in Pickering
De millenium bridge in Newcastle
De website bijwerken in een lokale pub
Wie heb ik hier aan de vishaak geslagen?
Tynemouth
Op de Grainger Market in Newcastle
Frans aan het roer, we verlaten Newcastle
North Shields aan the river Tyne
Tussen de ruines van Lindisfarne Priory
Papegaaiduikers
Voor anker bij Inner Farne