Zaterdag 22 mei 2010: Tahoie Bay, Marquesas (2976 mijl)
positie 08.54S 140.05 mijl

Na bijna 22 dagen (21 dagen en 23 uur) laten we ons anker, in alle vroegte, vallen in Tahoie Bay, we zijn gearriveerd op de Marquesas! We zijn best wel een beetje trots op onszelf.
De baai is erg beschut en het eiland is groen en rotsachtig en kent hoge bergen. We controleren of het anker lekker stevig ligt en dan is het tijd voor de champagne. De fles heeft zo gerold in de koelkast dat zodra borging van de kurk eraf is, wordt de dop gelanceerd de lucht in. Rakelijks langs Frans' zijn hoofd. We pakken onze champagne glazen en proost! Op een behouden aankomst.
Na een half uurtje is de alcohol in onze benen gezakt, de oogjes worden zwaar en we besluiten om in ons mandje te kruipen. Niks geen drie uur slaap, we kunnen gewoon lekker lang blijven liggen.
Rond elf uur komen we weer tevoorschijn. En we verbazen ons nog maar eens dat we op eigen kiel op de Marquesas zijn aangekomen.
Voor vandaag doen we lekker niets meer, ontspannen.
De bijboot wordt opgeblazen en eerst maar eens een rondje rondom de boot. Wat is onze lady vuil! Stuurboord heeft een groene aanslag, de witte rand is zwart en niet meer herkenbaar als wit en op het blauwe zit een laag zout en kalk. Dat wordt poetsen. En op de waterlijn zitten allemaal zee-anemoontjes (goose barnicles op zijn Engels). Pfff, werk aan de winkel, maar niet vandaag.
We tuffen eerst naar de Kali, naar JP, een solo zeiler die we al in Panama ontmoet hebben. Petje af hoor, in je uppie de oceaan oversteken. We spreken af dat we vanavond samen aan de kant gaan eten. Vandaag wordt er niet gekookt in de kombuis. Daarna tuffen we door naar de andere Nederlandse boot die hier ligt, de Spirit. Het zijn Gerjan en Ans uit Heerenveen. We worden uitgenodigd aan boord en kletsen honderd uit onder het genot van een bakkie koffie. Gerjan en Ans blijken al sinds 2005 aan het toeren, hun rondje Atlantische Oceaan is een rondje om de wereld geworden. Om zes uur moeten we helaas afscheid nemen, we hebben afgesproken met JP, we gaan naar de kant. Het is al donker, dus van het dorpje zien we niet zoveel. Morgen maar eens verkennen.

Zondag 23 mei 2010: Tahoie Bay, Marquesas
Het is vandaag Pinksteren, dus dat wordt geld betalen als je nu wilt inklaren. Zuinig en Hollands als we zijn, stellen we het inklaren maar uit tot na de Pinksterdagen.
Frans stort zich vandaag op de buiten kant van de boot, wat een klus. Azijn, antikalk, en alle andere poetsmiddelen die we hebben moeten er aan te pas komen. De stuurboord zijde wordt schoon, morgen is de bakboord zijde aan de beurt.
Ik stort me op de binnenkant van de boot, ook deze is echt aan een poetsbeurt toe. Kortom we zijn lekker zoet.
Om vijf uur vinden we het voldoende. We zijn uitgenodigd door de Seafury, door Roger en Norma een Amerikaans stel. We hebben kennis met ze gemaakt op het radionetje. Roger belooft hors-d'oevres te maken. We zijn benieuwd wat Roger daar onder verstaat.
We tuffen naar de Seafury, ook de Seafury ziet eruit of deze een grote schoonmaakbeurt nodig heeft. Roger en Norma zijn vanochtend vroeg aangekomen.
Het is een hartelijke kennismaking, Norma is stil en Roger babbelt aan één stuk door. Waar is de uit knop? We maken kennis met Adrian en Jo van de Blue bottle, zij zijn afkomstig uit Tasmanie. En later stappen Gary en tja hoe zij heet ben ik vergeten. Het blijkt dat Jo muzikant is, en hoe toepasselijk het is Jo met de banjo. Het wordt een gezellig avond onder het genot van mexicaanse tortilla's, zingend onder de begeleiding van Jo met de banjo.

Maandag 24 mei 2010: Tahoie Bay, Marquesas
Vandaag gaan we verder waar we gisteren gebleven zijn. Frans poest de bakboord zijde schoon, en stuurboord komt in de polish. En ik stort me verder op de binnenkant. We brengen de dag al poetsend door.

Dinsdag 25 mei 2010: Tahoie Bay, Marquesas
Vandaag gaan we naar de kant. Eerste halte is de gendarmerie. Het is even omschakelen, Frans Polynesië is zoals de naam zegt franstalig. Voorlopig is het voorbij met de spaanstalige gebieden. Gelukkig spreekt de agent ook Engels. We vullen de formulieren in,  en geven keurig op hoeveel alcohol we aan boord hebben. Het blijkt dat als je later controle krijgt en je opgegeven hoeveelheid klopt niet met de werkelijkheid dat je grote problemen krijgt. Ze willen namelijk niet de je aan een alcohol handeltje doet hier op de eilanden. Het maakt ze echter niet uit hoeveel alcohol je aan boord hebt.
En de uitklaring die we met zoveel moeite verkregen hebben op Isabella, daar waar hier niet naar omgekeken.
Als we de papieren ingevuld hebben, moeten we met de papieren naar het postkantoor, de papieren worden per post verstuurd naar Papeete (Tahiti). Geen fax, geen computer gewoon per post. Dat is weer eens iets anders.
De mensen zijn hier erg vriendelijk, iedereen lacht en is vrolijk. Het zijn wel mollige en soms erg dikke mensen en iedereen heeft grote tatoes overal op zijn lichaam. De dames hebben een bloem in het haar, achter één van de oren. Aloha!
We lopen door het kleine dorpje, er wonen hier ongeveer 1000 inwoners en er zijn wat winkeltjes, en er is een lokale markt waar je groente en fruit kunt kopen. We vullen onze voorraden weer een beetje aan, maar de prijzen zijn hier hoog. Erg duur allemaal, dus oppassen met wat we kopen.
Eenmaal terug aan de kade, trakteren we ons op een crêpes, erg lekker. Je kunt merken dat hier de Franse invloed hoog is, naast de crêpes vind je ook de Franse baguettes, en Franse kaasjes in overvloed. Erg lekker allemaal.

Woensdag 26 mei 2010: Tahoie Bay, Marquesas
Vandaag komt het poetswerk aan de buiten kant af. Ik heb de polish en het uitpoetsen overgenomen van Frans en Frans stort zich op de watermaker, deze piept en kreunt en verdient een service beurt.
Ook het blok dat uit het dek gescheurt is staat op de kluslijst, maar we hebben niet de juiste bouten aan boord. We proberen het nog bij JP en bij Roger, maar helaas geen succes. Dat moet dus wachten tot Papeete.
Natuurlijk moeten we nog even naar de kant om een verse baguette te halen.

Donderdag 27 mei 2010: Tahoie Bay, Marquesas

Vandaag willen we een lekkere lange wandeling maken, we hebben de wandelschoenen aan, stappen in de dinghy en tuffen naar de kant. Er staan hoge golven, de deinig staat recht in de baai.
We hebben al een onrustige nacht gehad, de boot schommelt hevig, en we worden er wakker van. Maar nu met ochtendlicht zien we pas hoe hoog de deining is. Golven van een meter of twee staan recht de baai in en slaan te pletter op de kade.
Met klim- en spring werk komen we aan de kant, er liggen meer dinghy's maar echt gerust zijn we er niet op. Eerst maar even een bakkie koffie. En dan komt er een enorme golf, deze slaat over de pier en komt aan de andere kant weer naar beneden. Frans rent naar onze dinghy, maar gelukkig dat gaat goed.
Het is duidelijk, de dinghy kan hier niet zo blijven liggen. Het wordt ook nog hoog water en nog even en de dinghy's worden op de kade gesmeten. We drinken onze koffie op, kopen een verse baguette en gaan terug naar onze lady. Met enige klauterwerk lukt het ons om weer veilig in de dinghy te komen, we zien dat één van de handvatten deels afgerukt is. Dat wordt een lijmklusje, gelukkig niets ernstig maar een reden te meer om terug te gaan naar onze boot. Geen wandeltocht voor vandaag, we blijven lekker aan boord, wat klussen, lezen en relaxen.

Vrijdag 28 mei 2010: Tahoie Bay, Marquesas
Eerste halte is de gendarmerie om te melden dat we morgen vertrekken. Helaas niemand thuis. Nu dan maar niet, dan vertrekken we zonder ons af te melden.
Tweede halte is de winkel, het regent pijpestelen. Dus we worden lekker nat en alles is heerlijk modderig. Onze schoenen zien er niet uit. Maar goed een sopje doet wonderen. In de winkel doen we de laatste inkopen, het schijnt dat we pas weer boodschappen kunnen doen op Tahiti in Papeete. Dus we moeten nog even wat verse spullen inslaan, fruit en groente enzo.
De dinghy is vol, en we tuffen we terug naar onze lady. Gelukkig is de deinig behoorlijk afgenomen, zodat we goed aan de kant konden komen.
Voor de rest doe ik die dag niet veel. Frans is lekker bezig met de generator, die vertoont weer kuren. Na uren zoeken blijkt het een stekkertje te zijn die slecht contact maakt, waardoor de interne waterpomp niet draait. Tja...iemand vertelt ons dat het merk van de generatir niet een fischer panda is maar fixed me panda....

Zaterdag 29 mei 2010: Tahoie Bay, Marquesas
Het is acht uur als we tevoorschijn komen, het is druk. Er is veel bedrijvigheid op de kant, er zijn kano wedstrijden aan de gang. Het parkeer loopt vlak langs ons, dus kunnen we het goed zien.
Na het ontbijt gaan we naar de kant, we willen souvenirs kopen. Na een bakkie koffie, slagen we in de souvenirs. We kopen twee tiki beeldjes. We blijven nog even staan kijken, maar gaan weer terug.
We hebben een koffie afspraak op de Spirit (Gerjan en Ans). De Nije Faam (Mariette en Paul) zullen er ook zijn. Het is lekker gezellig en we blijven plakken, het is dan ook bijna twee uur als we weer vertrekken.
We hebben nog een uurtje en dan gaan we weer naar de kant, dit keer is het doel Rosie, met haar hotel en museum. Rosie is een Canadese en hier blijven hangen. Ze heeft een hotel gebouwd, en heeft nu alle cruisers uitgenodigd om te komen eten. We zelf een gerechtje meenemen. We ontmoeten veel dezelfde mensen. Na een gezellig samenzijn lopen we weer terug naar de steiger. Onze dinghy ligt er nog, het is even klauteren om aan boord te komen maar het lukt. We zetten Mariette en Paul veilig af op de Nije Faam en dan tuffen we naar onze lady.

Zondag 30 mei 2010:
Tahoie Bay - Daniel's Bay, Nuku Hiva (5,8 NM)
positie 08.56S 140.09W

Het is tien uur als het anker op gaat, langzaam haalt Frans de 50 meter ketting naar binnen, ik orden de ketting in de ankerkluis zodat deze niet in de knoop komt. We hebben al liggen mopperen op de catamaran dat ze zo dicht bij ons zijn gaan liggen en nu is het raak. Bij het naar binnen halen van de ketting komen we erg dicht bij elkaar, dan komt er een golf en raakt hun catamaran onze boegspriet. Zij schade aan de dome van de satelliet telefoon, wij schade aan de boegspriet, balen! @#$%
De dag begint dus slecht. Maar goed, we willen onze dag er niet verder door laten verpesten. We gaan op weg naar Daniel's Bay, een baai 5 mijl verder naar het westen. We moeten een klein stukje over zee, er staan meer golven dan we dachten, maar alles gaat prima. Op weg naar Daniel's Bay worden we begeleid door een groep dolfijnen, ze begeleiden ons tot de ingang van de baai en dan zijn we op eens weg. We moeten een hoekje om, en daar ligt de baai, een oase van rust, lekker in de luwte en helemaal beschut.
Hup het anker gaat uit, tijd voor een bakkie en een broodje. We zitten in de kuip en kijken eens goed om ons heen. Daar een schildpad, en daar nog een. En wat steekt daar boven het water uit? Het lijken wel haaievinnen, de verrekijker komt er bij. Eens even goed kijken, en ja hoor het is een haai. Nou ik kom hier het water niet meer in!
In de loop van de middag komt de Seafury (met Roger en Norma) ook binnen varen. Het duurt niet lang of we hebben Roger aan de marifoon. Of we zin hebben om 's avonds een hapje mee te komen eten, chili con carne. Volgens Roger een Amerikaans gerecht, maar wij denken toch meer een Mexico.

Maandag 31 mei 2010: Daniel's Bay, Nuku Hiva
Negen uur, Roger en Norma komen eraan met de dinghy. Ze hebben een grote met een grote zware aanhangmotor, 15 pk. We stappen in, we gaan naar de kant. Maar als we daar aankomen, zien we dat er enorme brekers staan, pfff als dat maar goed gaat. Ineens worden we opgepakt door een golf, we surfen naar de kant en zijn eigenlijk stuurloos. Maar het geluk is met ons, we raken niet de grond. Zodra we de grond zien stapt Frans uit, draait de dinghy en zo komen we droog en veilig aan de kant.
Er staan een paar huisjes, weldra worden we opgemerkt. Of we fruit willen kopen? Op de terugweg, we wandelen eerst naar de waterval. Het is een mooie wandeling, in de koelte van de bomen en het pad is niet te stijl. We moeten twee keer door een rivier waden tot kniehoogte, lekker verfrissend. Helaas is Norma niet zo goed ter been, en halverwege haakte ze af. Ze wacht wel op ons tot we weer terugkeren. Wij lopen door, uiteindelijk komen we bij de waterval, het is een kleintje, maar aan de voet is een kleine bassin met zoetwater. Hupsakee kleren uit en het water in. Heerlijk koel, na een inspanning. Maar wat zie ik daar? Een enorme murene, van ruim een meter lang, dus ik blijf niet lang meer in het water. Ik bekijk de mureen liever van het droge.
Nadat we weer opgedroogd zijn, wandelen we weer terug, pikken Norma op, en terug bij de paar huisjes kopen we vers fruit, een stammetje bananen, sinaasappelen, en pompelmoesen. We kunnen we even vooruit.
Het is nog even spannend door de branding, maar alles gaat ook dit keer prima, we komen droog aan.

Klik hier voor complete foto album mei 2010
Klik op de foto's voor meer
Aangekomen op de Nuku Hiva, Marquesas
Zout, kalk en pokken na 22 dagen op zee
Nuku Hiva
Roeiwedstrijden op Nuku Hiva
Daniel's Bay op Nuku Hiva
Wandelen met Roger en Norma