Maandag 29 september 2008: Albufeira
We worden wakker en de zon schijnt weer. Lekker, er staat wel een stevige bries, maar het is mooi zeilweer. Johan en Klaske komen aan boord in de loop van de ochtend en we gaan met hun een stukkie zeilen. Even na twaalven verlaten we de haven. T-shirt en korte broek. Lekker, de wind waait door onze haren. Er staat een aardige deining als we buiten zijn, maar Johan en Klaske zijn volwaardige zeilers. Geen zeeziekte en ze genieten volop. Af en toe komt er een golf in de kuip, we worden lekker net, maar dat geeft niet. Het is mooi weer dus alles droogt weer snel. Twee uurtjes later meren we weer af in de marina. We drinken nog wat en nemen afscheid.
We doen de laatste voorbereidingen, lopen naar het dorpje en halen vers fruit. We gaan lekker op tijd naar ons bedje, want morgen vertrekken we richting Madeira.

Zondag 28 september 2008: Albufeira
We worden wakker van het enorme onweer, dat boven ons hoofd losbarst. Onweerslichten en direct daarop een enorme knal. Het is dichtbij. Het regent pijpenstelen. Dit hebben we nog niet meegemaakt hier in Portugal. Het blijft regenen, we hebben geen haast om op te staan, dus slapen lekker uit. Tot ver in de middag blijft het regenen, het is een echte zondag. We ruimen de resten van het schoolreisje op, en de voorraden die nog overal staan, werken we weg in allerlei hoekjes en gaatjes. Hopelijk kunnen we alles weer terug vinden.
We halen een weerkaartje binnen, het lijkt dat vanaf dinsdag het weer verbeterd, er ontstaat weer een hogedruk gebied boven de Azoren, en we krijgen de juiste windrichting voor Madeira.  Nog even de ontwikkelingen verder aanzien.

Zaterdag 27 september 2008: Albufeira
Vandaag gaan we weer terug naar Albufeira, maar we maken onderweg een stop in de leuke plaats Evora. Even na enen komen we daar aan. Het is wederom mooi en warm weer. Evora is één groot openlucht museum, een ommuurde stad, met vee smalle straatjes, steegjes, oude huizen, kloosters en kerken. Kortom erg veel om te zien. We zijn op zoek naar de kapel van de beenderen, uiteindelijk na veel omzwervingen vinden we deze. Erg vreemd, maar wel indrukwekkend. Erg liggen van 5000 personen beenderen in de kapel opgestapeld en twee lijken hangen aan de muur. Een kapel voor meditatie, maar waarom hier beenderen voor gebruikt zijn is onduidelijk.
Eenmaal buiten gekomen, zien we in de bijbehorende kerk, São Francisco, een bruiloft. Twee trouwerijen achter elkaar.
We gaan op een terrasje zitten, we zitten eerste rang en kunnen alles goed zien.
Rond vijf uur gaan we weer verder, hoe dichter we bij de kust komen hoe slechter het weer wordt. Af en toe zelfs een regenbui.
's Avonds nemen we nog een lekkere pizza, maar dan is onze schoolreis toch echt voorbij. Jammer, maar we hebben genoten.

Vrijdag 26 september 2008: Leiria
Eerst brengen Johan en Klaske een bezoek aan de kledingfabriek. Wij blijven in Covilhã, om het stadje te verkennen, maar voordat we het weten zijn Johan en Klaske alweer terug. We drinken samen een bakkie, op zijn Portugees een bika, en dan gaan we de bergen in, we rijden door Serra da Estrela, de hoogste bergketen van Portugal. Het is wederom prachtig weer en we hebben prachtige vergezichten! De wegen kronkelen omhoog, scherpe bochten, en weer naar beneden. Het gaat alleen niet zo snel. 's Middags kakken we allemaal een beetje in, we worden duf. We besluiten te overnachten in Leiria, een leuke plaats in de provincie Estramadura. We zoeken een hotelletje, bij de eerste varieert de kamerprijs bij elke zin, dus we hebben het idee dat we niet helemaal eerlijk behandeld worden, we zoeken verder. Uiteindelijk komen we terecht in het IBIS hotel, niet echt portugees, maar het is de kamers zijn goed.
We gaan Leiria in, verkennen, we wandelen over mooie pleinen, naar een oud kasteel en door vele smalle steegjes.

Donderdag 25 september 2008: Covilhã
We gaan op schoolreis, Johan en Klaske, moeten voor zaken naar Covilhã en wij mogen mee. Ze laten ons het binnenland van Portugal zien. Spannend en leuk.
Het is prachtig weer, zoals bijna altijd. Om tien uur staan we met een volle tas klaar, Johan en Klaske komen aanrijden. We stappen in, karren maar!
We gaan via de kleinere wegen naar Covilhã, een redelijke grote stad in de Beira provincies van Portugal. Onderweg zien we kurkbomen, sinaasappelbomen, heel veel wijnvelden, ooievaars en uitgestrekte droge en dorre velden. Het landschap wordt heuvelachtiger. Aan het eind van de middag komen we aan in Covilhã, we zoeken een hotelletje en gaan daarna gauw het stadje in. Het is oud, maar erg charmant, veel leuke straatje en prachtige (helaas vervallen) huizen. We worden door een oud mannetje naar binnen geroepen, hij heeft een heuse wijnboom in zijn kamer staan! Vol trots toont hij deze ons. De boom groeit door zijn dak.

Woensdag 24 september 2008: Albufeira
Vandaag hebben we een druk programma, dus de wekker gaat om half acht. Even na achten lopen we naar de bushalte, en om half negen zitten we in de bus. We zijn op weg naar Centro de Saúde (een ziekenhuis), we willen inentingen halen. Maar zo gemakkelijk gaat dat natuurlijk niet. Kwart over negen melden we ons bij de balie, "nee inentingen zo halen, dat kan niet. Je moet eerst een recept hebben van de dokter". Natuurlijk kan niemand daar een recept uitschrijven. We moeten terug naar de stad, ze verwijst ons naar de apotheker. Dus we, met de bus, naar de apotheker. Bustijden zijn er niet, gewoon wachten totdat de bus komt. Maar we hebben geluk, we staan nog maar net bij de bushalte of de bus komt eraan. Terug naar het centrum, en wij stappen vrolijk de apotheek binnen. Nee inentingen, dat kan niet, daar moet je een recept voor hebben van de dokter. En het ziekenhuis had ons verwezen naar hier, tenminste dat dachten wij. We vragen de apotheker of hij met het ziekenhuis wil bellen. We zijn een beetje de draad kwijt. Gelukkig doet-ie dat. Uiteindelijk kunnen we de inentingen krijgen zonder recept, maar dan moeten we wel meer betalen. We zijn allang blij dat we de inentingen hebben (hepetitus A en B), dus betalen we 20 euro meer. Totaal bedrag voor twee inentingen 53 euro. We lopen weer naar de bushalte, terug naar het ziekenhuis. Dit keer hebben we pech en moeten we langer wachten. Even na elven komen we opnieuw aan bij het ziekenhuis, gelukkig nu worden we wel geholpen. Frans moet nog een derde inenting hebben, DTP, maar daarvoor worden we verwezen naar de verpleegster. Alle gegevens worden genoteerd in het systeem.
Even later worden we opgeroepen, we krijgen allebei onze inenting en vragen om de de DTP. Nee dat kan niet, pas na 8 oktober volgens de verpleegster, anders zit er te weinig tijd tussen de vorige DTP prik en de derde. Dan maar een nieuwe poging op Madeira.
We trakteren onszelf op een lekkere bakkie, in de kantine van het ziekenhuis. Daarna weer terug naar de bushalte. Terug naar de boot, het is na twaalven als we aan boord komen. De hele ochtend zoet met twee inentingen!
We zetten gauw het aanracht voor de vierde keer in de lak, en zetten de laatste verflaag op de kuipvloer. We ruimen net de spullen op, als Johan en Klaske eraan komen. We gaan naar de Lidl, inkopen doen! Het winkelwagentje wordt helemaal volgestouwd. We hoeven nu niet te sjouwen, heerlijk.
Als we terug naar de auto lopen word ik aangesproken door een Portugese dame, ze vindt mijn haar zo leuk, en vraagt "waar heb je dat laten knippen?" Nou ze heeft geluk, in Portugal dus, eergisteren bij de kapper in de marina.
Aan het eind van de middag, nadat we de boodschappen aan boord brengen, gaan we mee met Johan en Klaske naar Praia da Oura, wandelen lekker over het strand en tussen de zandsteenrotsen. 's Avonds eten we een heerlijk visje bij Koffee, zo heet de eigenaar. En met de taxi komen we weer terug in Albufeira. Een drukke dag, moe maar voldaan kruipen we in ons bedje.

Dinsdag 23 september 2008: Albufeira
Het is hier zo rustig en stil, dat we 's ochtends moeite hebben om uit bed te komen. Pas rond acht uur is het licht, dus.... Het is schandalig laat als we opstaan.
We gaan maar gelijk stevig aan de slag. Ik schuur het aanrechtblad, en maak deze schoon. Frans zet het vervolgens voor de derde keer in de lak. Daarna wordt buiten de laatste herstel werkzaamheden aan de krukjes op de kuipvloer gedaan. Ziezo, klaar. Nu drogen, en dan morgen of zo in de laatste verflaag.
We hebben voldoende gedaan. Het is ondertussen twee uur geworden, ik ga op zoek naar een bakkertje. Tegelijkertijd maak ik een afspraak met de kapper. Om drie uur kan ik daar terecht. Wanneer ik daar heen loop, na de lunch, is de kapper dicht! Ze is aan het boodschappen doen, na een kwartiertje komt ze er rustig aan kuieren en maakt de deur op. Mañana, mañana, nog wel even wennen hoor met onze gehaaste mentaliteit....
Met een lekker kort koppie kom ik weer naar buiten. Ik haal Frans op, gelukkig hij kent mij nog. En we kuieren naar het dorpje. Op een terrasje verwennen we onszelf met een schandalig grote ijscoupe. Voor straf moeten we daarna een heel stuk lopen.
We hebben contact met Johan en Klaske, morgen inkopen doen met hun auto, heerlijk. Even geen zware boodschappen sjouwen, maar lekker luxe met de auto naar de boot brengen. En donderdag gaan we met hun het binnenland van Portugal verkennen. Erg leuk, we hebben er zin in!

Maandag 22 september 2008:
Alvor - Albufeira (19,1 NM)
Gisteren mopperde ik nog op de Portugese buurman, vandaag ben ik hem wel erg dankbaar. We staan om negen uur op, en Frans begint het anker op te halen. Nou niet alleen het anker komt boven, er ziet een heuse boom aan. De zaag komt er aan te pas, maar het is een hele klus. De Portugese buurman, ziet ons worstelen, en stopt in zijn bijbootje en komt ons helpen. En half uurtje later is de boom eruit. Wat een gedoe!
Het is ondertussen tien uur als we weg varen, er staat een lekker briesje, 12 knopen uit het zuid oosten. Precies de kant waar wij heen gaan. Dan maar op de motor, helaas houdt de stuurautomaat er nu echt mee op. Vervelend, en we weten niet wat er aan schort. Ook het log, stopt er mee. Dus de afstand schatten we in. Waarschijnlijk zit er iets tussen het propellertje, dus dat is zo opgelost. De stuurautomaat zal toch iets anders zijn.
Het is niet echt Portugees weer, zoals wij het gewend zijn. Een depressie en we krijgen een paar regenbuien over ons heen.  We moeten ons zeiljack aan doen, dat is echt lang geleden.
Om drie uur varen we de haven van Albufeira binnen, we melden ons bij de receptie. En hebben een hele discussie over de lengte van ons schip. En je moet weten, hoe langer het schip, hoe meer havengeld je betaald. Uiteindelijk betalen we voor een lengte van 12,50 m. 38 euro, excl. BTW! Vijf euro heb ik eraf gekletst. Maar ook 38 euro  is nog aardag prijzig.
We SMS'en naar Johan en Klaske, goede vrienden, zij zijn vanochtend aangekomen met het vliegtuig. SMS terug: "we zijn om zeven uur aangekomen". 's Avonds komen ze aan boord, gezellig even lekker bijkletsen.
's Middags brengen we nog een tweede laklaag aan op het aanrechtblad. Daarna mogen we relaxen.
Ondertussen komen de buien binnenwaaien vanaf zee.

Zondag 21 september 2008: Alvor
We pakken een nieuwe klus op, het aanrechtblad in de keuken moet nodig voorzien worden van een paar nieuwe lagen lak. We wilden dit nog doen voor ons vertrek, maar door alle drukte is dat er niet meer van gekomen.
We schuren eerst de oude laag eraf, en halen alle oneffenheden weg. Schoonmaken met ammoniak, vreselijk wat stinkt dat. En daarna zet Frans er de eerste laag lak op. Het wordt erg mooi, we zijn tevreden.
Zodra de lak erop zit, gaan we weer met ons bijbootje naar het stadje. We trakteren ons op een lekkere lunch, gelijk warm eten, dan hoeven we 's avonds niet meer te koken. Lekker gemakkelijk.
Het is alweer zes uur als we terug aan boord klimmen. Lagen we gisteravond alleen, nu krijgen we buren. Eerst komt de Kaat eraan varen, maar daarna nog twee Portugese boten. Deze gaan wel erg dicht bij, de ene (een catamaran) jagen we weg, ze laten bij hun anker in onze voortuin vallen.
Het weer is een beetje van slag, en 's avonds krijgen we weer een paar regenbuitjes over ons heen.

Zaterdag 20 september 2008: Alvor
We blijven nog een dagje liggen in Alvor. Het is hier heerlijk rustig en de omgeving is prachtig. We willen onze vloer van de kuip in de laatste laag verf zitten, maar als we de vlonders weghalen zien we dat niet alle kurkjes (die hebben we gelijmd om de extra drukpunten te ontzien) nog vastzitten. Dat moet eerst hersteld worden. Dus de vloer kunnen we nog niet afmaken. Jammer.
's Middags gaan we naar Alvor, een klein vissersplaatsje, dat eigenlijk alleen maar bestaat uit restaurants. Vlak voor het vissersplaatsje kun je ook ankeren, en daar zien we een complete Nederlandse vloot liggen, we zien er de Feeks en de Vida Vagabunda, ook vertrekkers lichting 2008. Het is er druk op de ankerplaats.
We nemen een cocktail, lekker: sex-on-the-beach!
Tegen zessen varen we weer terug, er komt een donkere lucht aan. En net op tijd zijn we weer aan boord. We kregen nog een paar regendruppels op onze kop, gauw naar binnen. Dat hebben we lang niet gehad, regen. Het is maar een kort buitje, en gauw voorbij.

Vrijdag 19 september 2008:
Lagos - Alvor (3,1 NM)
We vinden de haven te duur, dus vandaag vertrekken we weer. Ik loop eerst opnieuw naar de Pingo Doce, een supermarkt, voor de tweede keer om de voorraden aan te vullen. Elke keer kom ik afgelopen terug aan boord en het is net of mijn armen een stukje langer zijn geworden.
Frans heeft intussen de boot lekker schoon gespoeld met zoet water.
We lopen het dorpje in, even Lagos op snuiven en lekker een bakkie drinken op een terrasje. Het is tegen vieren als we vertrekken. We melden ons af en tanken diesel (ruim 600 liter), de tank zit nu nokkie vol. Ook gereed voor de oversteek naar Madeira. Er staat nog een aardig windje, en we hebben een behoorlijke deining. We hebben nog even het idee gehad om voor het strand van Lagos te gaan ankeren, maar als we zien hoe de boten heen en weer gaan, hebben we gauw een besluit genomen. Hier ankeren we niet!
We varen door naar de lagune van Alvor, een heerlijk plekje Een beetje ondiep, maar we varen met hoog water naar binnen, even opletten waar we het anker laten zakken, maar alles gaat prima. Het is net de waddenzee, maar dan in het klein. Zandbanken en in de verte het dorpje Alvor.
Het is prachtig weer en we zitten lang buiten te genieten van een mooie avond.

Donderdag 18 september 2008:
Enseada de Sagres - Lagos (15,3 NM)
We willen vandaag naar een plaatsje, de voorraden moeten aangevuld gaan worden, alvast ter voorbereiding van de oversteek naar Madeira, Canarische eilanden en de Kaap Verden. Maar wat belangrijker is, we zijn op zoek naar een tandarts. Frans heeft vreselijk last van een tand, er is een stukje afgebroken. Dus vandaag wordt het Lagos, ondanks dat onze pilot aangeeft dat het een erg dure haven is. Het is slechts 15 mijl oostelijker, weer weinig wind, we zeilen nog even, maar maken nog geen 2 knoop snelheid. Dus toch maar weer op de motor. Om half vier komen we aan in de haven, schrik niet havengeld 57 euro voor één nacht. Dit is de duurste haven tot nu toe, maar gauw weer ankeren.
We vinden een tandarts en die helpt Frans vanmiddag nog. Helaas heeft die lieverd de hele avond een zeurderige pijn. Morgen maar even afwachten en anders gaan we weer terug naar de tandarts.

Woensdag 17 september 2008: Enseada de Sagres
Het wordt een vast patroon, dag zeilen, dag omgeving verkennen. Vandaag blijven we dus lekker liggen. Ondanks dat we aan lager wal liggen (voor de niet zeilers, je ligt dan met de achterkant van je schip naar de wal want het is aanlandige wind), liggen we prima. Er staat heel weinig wind, maar de oceaan deining blijft.
Het is een stralende dag en erg heet, ruim boven de 25 graden en dat op het water. We hebben weinig puf, dus we houden siësta. Pas na drieën peddelen we met de bijboot naar de kant. We wandelen naar Ponta de Sagres, Hendrik de Zeevaarder bouwde hier een vesting, een zeevaartschool en een scheepswerf. Helaas is er weinig van over, alleen de kompasroos, Rosa dos Ventos, van kiezelstenen is overgebleven, zegt men. Maar ja het waarheidsgehalte hiervan.....

Dinsdag 16 september 2008:
Sines - Enseada de Sagres (52,2 NM)
Het weer laat het de komende dagen een beetje afweten, weinig wind en het draait morgen naar het zuiden, er is een kleine depressie op komst. Dus we willen nu alvast maar naar het zuiden Cabo São Vincente ronden. Om half zeven gaat de wekken en om zeven uur is het anker op en varen we weg.
Er staat inderdaad weinig wind, helaas. Dus op de motor, we varen op met de Kaat. Aan het eind van de dag haalt de Senang ons in, zij zijn iets later vertrokken dan wij.
We kunnen nog een uurtje zeilen, maar dan is de wind echt helemaal op. De motor maar weer aan. Als we bij de kaap zijn, is dit toch wel erg indrukwekkend. Het meest zuidwestelijke puntje van Portugal, en dat hebben wij bereikt op eigen kiel. De kust is ruig, hoge steilen kliffen en we zien zelfs ooievaars.
Vlak om het hoekje, bij het dorpje Sagres, laten we voor het strand ons anker vallen, er is wel enige deining maar dat nemen we voor lijf. We liggen hier rustig, naast ons ligt de Kaat. 's Avonds drinken we een borreltje bij Jan Willem en Manja. Gezellig.

Maandag 15 september 2008: Sines
Er wordt geen wekker gezet vandaag, vandaag is het ontspannen en relaxen. We slapen lekker uit, en ontbijten dan buiten in het zonnetje. Nog even dweilen en dan is het genoeg gedaan voor vandaag. Rond twaalf uur stappen we in onze dinghy en peddelen we naar de kant. We maken een ommetje door Sines, en het is groter dan het lijkt vanaf de baai.  We komen uiteindelijk terecht in een markthal en kopen daar voor een habbekrats, groente en fruit. Dan is het tijd voor een bakkie, dus we gaan op zoek naar een pastalería, kopen daar lekkere broodjes en drinken een bakkie. Eigenlijk willen we nog naar een supermarkt, maar die is wel erg ver weg, dus dat vinden we te ver sjouwen. We gaan terug naar het strand, boodschappen in de dinghy, schoenen uit, dinghy in het water sleuren en hupsakee wij er ook in. Het gaat prima, geen golfbrekertjes in onze dinghy.
We peddelen eerst naar de Senang en nodigen ze uit voor het avondeten en gaan daarna terug naar onze lady. We hebben nog even het woeste plan om te gaan zwemmen maar het water is wel erg koud (16 graden), dus dat laten we uit ons hoofd.
Zo rond half zeven komt de bemanning van de Senang bij ons aan boord, gezellig, we eten een lekkere salade en keuvelen wat af. Ze nemen drie jaar de tijd voor een rondje rond de wereld en willen op familie bezoek in Indonesië. Spannend. Leuk om gelijk gestemde zielen te ontmoeten.
We halen 's avonds nog even de email binnen en weten nu ook wat figo's zijn, verse vijgen! Dank je wel Tineke. Stom, stom, stom, tja wereldreizigers.....

Zondag 14 september 2008:
Cascais - Sines (43,6 NM)
Het is half zeven als de wekker gaat. Het wordt net een beetje licht. Vandaag een lange tocht voor de boeg. We moeten eerst de boot nog vaarklaar maken, de dinghy moet nog aan boord, enzo. Het is kwart over zeven als we vertrekken, en na alle dagen met veel wind is vandaag de wind op. De weersverwachtingen vertelden anders, maar helaas. Op de motor dus. Gelukkig doet de stuurautomaat het weer, we hebben geen idee wat er aan de hand was. Hopelijk is het iets eenmaligs geweest. Pas in de middag kunnen we zeilen, op de kluiver voor het lapje. Wordt het toch nog een beetje champagne zeilen. Het is weer prachtig weer, de zon schijnt volop en het is aangenaam aan boord. Lekker in ons blootje in de kuip.
De Senang roept ons op, op de marifoon, zij zijn ook onderweg naar Sines, net als wij.
Om half zes laten we het anker vallen, vlak voor de haven van Sines. Het is een kleine baai en met vijf boten voor anker is het aardig druk. Maar we liggen fantastisch. We hebben een prachtig uitzicht op het plaatsje, de geboorteplaats van Vasco da Gama. Morgen gaan we eens het stadje verkennen.

Zaterdag 13 september 2008: Cascais
Eindelijk, vandaag staat een bezoek aan Lissabon op ons programma. De wind is afgenomen, dus we kunnen onze lady met een gerust hart achterlaten. 's Ochtends gaan we eerst nog even Cascais in met de bijboot naar de kant. We zijn nog geen 10 meter van de boot vandaan, of de aanhangmotor stopt ermee. Breekpen gebroken! Nou dan maar roeiend naar de kant. We leggen onze dinghy vast aan de steiger, vanwege de wind drijft-ie lekker onder de steiger. Wij denken nog, handig dan ligt-ie in de schaduw. Stom, stom, stom.... Het wordt hoog water en als we terugkomen ligt de dinghy bijna klem. We kunnen 'em er nog net onder uit halen, anders was het wachten geblazen....We gaan olie halen bij de Jumbo en we werken onze website bij.
Met de trein van drie uur gaan we naar Lissabon. Het is warm, 27 graden. We lopen in de schaduw, we wandelen door het oude deel van Lissabon,  de Bairro Alto, via de Trimofboog op de Praca do Comércio lopen we naar het uitzichtspunt Miradouro de São Pedro de Alcântara. We hebben een prachtig uitzicht over de oude stad. IN het park is een terrasje en daar gaan we lekker zitten. We bestelling een karaf sangria, dit blijkt een liter te zijn maar daar weten wij wel raad mee.
Via smalle steegjes dalen we weer af naar de rivier. We willen eigenlijk naar een fado huis, maar daar is het nog te vroeg voor, dus gaan we weer met het treintje terug naar Cascais. We zoeken een restaurantje en eten heerlijk. Ik heb garnalen en Frans een portugese biefstuk. Het smaakt ons goed. Naast ons komen twee Nederlanders te zitten, Erik en Eugene. Het zijn piloten en ze vliegen met een piper kris kras over Portugal en Spanje. We raken gezellig aan de praat.
Het is donker als we met de bijboot naar onze lady terug gaan, (dit keer hebben we de bijboot goed neergelegd!). We moeten tegen de wind in, en het waait stevig, dus we zijn lekker net als we aan boord komen. Bah!

Vrijdag 12 september 2008: Cascais
Na een rustige nacht, de wind is gaan liggen, neemt de wind vanochtend toch weer toe. Ook vandaag ankerwacht, we gaan beiden niet tegelijkertijd van boord.
Frans brengt mij met de bijboot naar het strandje, ik doe boodschappen. We moeten door de branding, maar dat gaat goed. Ik doe de schoenen uit en stap in het water op het strand, Frans gooit mij de schoenen achterna. Over ongeveer 90 minuten pikt hij mij op. We hebben deze truc gezien van de bemanning van de Fluvius, Henk zet zijn vrouw af op het strandje en pikt haar later weer op, dat kunnen wij ook.
Ik doe boodschappen bij de Jumbo. Langzamerhand moeten onze voorraden aangevuld worden, want op Madeira, Canarische Eilanden en Kaap Verden verwachten we minder voorraad en waarschijnlijk veel duurder.
Om half twaalf sta ik weer op het strand en komt Frans eraan tuffen. De dinghy moet weer door de branding, dit keer gaat het minder goed, de dinghy moet namelijk het strand op want de tassen moeten erin. En ja hoor, er komt een klein rolletje aan en die belandt precies in de boot. Frans is nat tot aan zijn kruis! Gelukkig is het zonnig weer.
Lachend tuffen we terug naar onze lady.
's Avonds zien we Henk hetzelfde doen, alleen hij valt in het water en is helemaal nat. Tja je maakt wat mee......
In tegenstelling tot gisteren neemt de wind niet af tegen de avond. Het blijft hard waaien, meer dan 20 knopen. Frans houdt ankerwacht en blijft tot drie uur op, dan neemt de wind af en kan hij lekker bij mij in het bedje kruipen.

Donderdag 11 september 2008: Cascais
Het waait vandaag, harde wind. Met soms uitschieters naar 30 knopen. We willen onze lady vandaag niet alleen laten, dus blijven we aan boord. Ankerwacht houden, maar het anker is stevig ingegraven, want we blijven liggen.
We rommelen vandaag een beetje aan, Jan Willem van de Kaat komt even buurten, er wordt schoongemaakt (kastjes enzo) en Frans zet de flensen in de ventilator ruimte in de verf en in de kit.

Woensdag 10 september 2008: Cascais
Vandaag vrijaf is het idee, maar van Lissabon zien we toch erg weinig. 's Ochtends werk ik aan boord we website bij, intussen gaat Frans naar de kant, bij de marina zijn een aantal scheepswinkeltjes. Maar hij komt onverrichte zake terug. De winkels zijn allemaal voorzien van een balie, dus je kunt zelf niet even lekker rondkijken en dat wat we nodig hebben, dat hebben ze niet. En we hebben nogal een lijst, twee stootwillen (eentje is kapot gegaan in Figueira da Foz), wierpot, pilots van het caribisch gebied, verf voor onze ankerbak. En nog wat kleine spul.
Het is hier een rijke en decadente omgeving. Er liggen enorme jachten in de jachthaven. Het lijkt erop dat de eigenaars alles laten doen, tja en wie zijn meer van doe-het-zelf, en ons budget is ook beperkter.
Na deze aktie, gaan we samen naar het dorp. We hebben een internet café gezien, en daar gaan we de website publiceren en een bakkie doen. Het is een uur als we weer terug zijn aan boord.
We ruimen de spulletjes op en gaan eigenlijk gelijk naar de kant. Om twee uur zitten we in de trein naar Lissabon. Er zijn daar meer scheepswinkels, dus met het lijstje in ons hand gaan we van scheepswinkel naar scheepswinkel. Ik denk dat we er wel een stuk of acht hebben gehad. Maar we slagen, de vinden een stootwil, een wierpot (nu nog het bevestigingsmateriaal), drie pilots van het caribisch gebied en zowaar bij het haventje in Belem een voorstadje of wijk van Lissabon vinden we verf waarmee we de ankerbak (de volgende klus op onze klussenlijst) kunnen behandelen. Net op de valreep, het is kwart voor zes en om zes uur gaat deze dealer van Beneteau (want daar zijn we ondertussen terecht gekomen) dicht. Van Lissabon hebben we dus nog niet zoveel gezien. We gaan nog wel een nieuwe poging doen.
We maken een praatje met de Senang, zij liggen op de kant in Belem, om het onderwaterschip te behandelen.
Oom half acht zijn we terug aan boord van onze lady en moe maar tevreden ploffen we op de bank. We doen even niets meer.

Dinsdag 9 september 2008: Cascais
We staan vroeg op (tenminste voor ons doen), met de hulp van een wekker. Om half negen zijn we eruit en om negen zijn we reeds aan het klussen. Ik maak de rand vetvrij en plak deze af met tape (pfff, erg moeilijk in een wiebelend bijbootje om recht te plakken) en Frans begint te verven. Ik ben heel optimistisch, zoals altijd, en denk dat we om twaalf uur het gehele gangboord in de toplaag hebben. Nou mooi niet, het is veel meer werk. Het is half twee en dan is ongeveer twee-derde gereed (bakboord is helemaal gereed, en een klein stukje van de stuurboord zijde). In de tussentijd doe ik de andere kleine plekjes op het doghouse, de patrijspoorten en de kluisgaten in de kuip.
Half twee, eerst maar eens lunchen. En dan gaan we toch maar eerst siësta houden, het wordt te heet. Tijdens de siësta worden we gestoord door de bemanning van de Fly Away (vertrekkers uit 2005), ze bieden kaarten en pilots aan van Amerika waar zij zijn geweest. Nou we weten het nog niet. We zien wel. Eerst nog even een uurtje pitten.
Half vijf, en we gaan verder. Ik haal de tape eraf aan bakboord zijde en klim weer aan boord. Oppassen, niet het gangboord aanraken, alles is nog nat. Het is zes uur als Frans de laatste lik verf erop strijkt, we zijn klaar en de rommel wordt opgeruimd. We zijn trots op onszelf.
Morgen hebben we vrijaf en gaan we Lissabon bezoeken. Dat hebben we wel verdiend.

Maandag 8 september 2008: Cascais
Geen wekker vanochtend en het is schandalig laat als we opstaan, half tien al! Toch wordt het vandaag een halve klusdag. Na het ontbijt gaan we aan de slag met de voorbereidingen om het gangboord te verven, in de toplaag te zetten. Eerst moet er gespoeld worden met zoet water, en omdat we voor anker liggen, is dat met emmertjes sjouwen. Daarna maken we het dek helemaal vrij. Ondertussen komt de Kaat langs met het bijbootje, we maken een praatje. Daarna komt de Senang langs met het bijbootje. Ook met Jean Pierre maken we een praatje, we worden uitgenodigd om 's avonds een borreltje te komen halen. Dat gaan we doen.
Het is na enen, veel te heet om te verven, dus we gaan iets naar het stadje. Boodschappen doen, we vinden een grote supermarkt, de Jumbo (een andere keten dan in Nederland, meer te vergelijken met de Albert Heijn en net zo prijzig) en doen groot inkopen. Arme Frans hij draagt het allemaal terug. De rugzak afgelopen vol en nog twee grote Aldi draagtassen helemaal vol, poeh ik geef het je te doen. Het is na vieren als we terug zijn aan boord.
We gaan eerst eten, en dan bedenken we dat we eigenlijk geen zin hebben om te verven, dus dat stellen we uit naar morgen.
We ruimen de rommel op, die nog overal staat.
Er komt een kleine catamaran langs op zeil, en vlakbij ons laat hij het anker vallen.  Ik mopper "moet dat nou, zoveel plaats en dan bijna in onze kuip". De schipper van de Two Much, ziet mij mopperen, en zegt dat hij motor pech heeft en dichter bij ligt dan hij eigen zou willen maar dat hij ons anker niet geraakt heeft. Hij ligt namelijk bijna bovenop onze anker boei. Nou ja.....
Om een uur of acht gaan we naar de Senang, en ontmoeten daar de vrouw van Jean Pierre, Vara en hun twee kinderen Luuk en Bob. Ze hebben een ruime grote boot, Bavaria 44 foot, en Luuk en Bob hebben allebei een eigen slaapkamer! Luxe hoor. Jean Pierre en Vara geven zelf de beide jongens les, dus 's ochtends is het school. En 's middags vrijaf.
Om een uur of elf roeien we weer terug naar onze eigen lady.
Ik mopper weer op de Two Much dat-ie toch wel heel erg dicht bij ligt. Ik kan hem een zetje geven, zo dicht bij ligt-ie. Onze bijboot is een stootwil tussen onze booten. Frans is veel toegeeflijker, maar als we om half één in bed liggen en horen dat de catamaran tegen ons aan tikt, is voor mij de maat vol. Woest doe ik de kleren weer aan, en tik verwoed met de pikhaak bij hem op het dek. Ik moet flink kabaal maken, voordat-ie wakker wordt. Frans is ondertussen ook maar in de kleren gegaan en naar buiten gekomen.
"Sir you are to close, you have to move a little bit", vertel ik hem. We bieden aan om hem met onze dinghy een stukje te verhalen. Maar dat hoeft niet, "I can manage",  is het antwoord. Al met al is-ie ruim een uur bezig, voordat-ie een stukje opgeschoven is. Gelukkig wij hebben weer een beetje de ruimte.

Zondag 7 september 2008:
Nazaré - Cascais ( 57,6 NM)
De wekker gaat, het is half zeven. We zijn al wakker geworden, door het geloop over ons dek en naast ons ligt een vissersboot (die je kunt charteren) en daar zijn al een aantal zeer luidruchtige mannen aan boord. Hardop praten en lekker staan piesen in het water, nou als dat je buren zijn, dan wordt je wel wakker.
Een half uurtje later varen we weg, onze buurtjes zijn een paar minuutjes voor ons vertrokken. Eenmaal buiten staat er nog een vervelende golfslag. En bijna geen wind, dus we kunnen niet zeilen. Jammer, het is wel prachtig weer en de zon schijnt volop. Het wordt steeds warmer en rond de middag zitten we in ons blootje in de kuip.
Helaas, houdt de stuurautomaat ermee op. Geen idee wat er mee aan de hand is. Wederom een klus.
In de loop van de middag kunnen we een tijdje zeilen, maar na twee uur is de pret weer op. De motor moet weer aan.
Het is even na zevenen 's avonds als we aankomen in de baai van Cascais. We gaan voor anker en we zijn niet de enigen! De baai ligt vol met ankeraars, we zien de Kaat (die we ontmoet hebben in Nazaré) en de Senang (we hebben de Senang ontmoet in La Coruña). Beiden ook vertrekkers 2008.
Morgen maar eens de omgeving verkennen. We zetten in ieder geval geen wekker.

Zaterdag 6 september 2008:Nazaré
De laatste dag in Nazaré, vanwege de behoorlijke deining buiten op zee, besluiten we nog een dag te blijven liggen. Het wordt een klusdag vandaag. Frans maakt zelf flensen (van hout) om de buizen van het ventilatie systeem weer te kunnen monteren. Het is ons niet gelukt om in Nazaré namelijk flensen te kopen. De flensen worden gelijk gemonteerd, nu drogen en daarna in de grondverf.
Ik ga aan de slag met ons lakwerk, het teakhout dat gelakt is moet ontdaan worden van het lak. En dat is een behoorlijke klus, af en toe doen we een stuk. Vandaag is het luik aan de beurt. Als ik klaar ben ziet het er een stuk netter uit.
En dan is het siësta tijd, het wordt te warm, dus we knappen een uiltje.
Als we wakker worden trakteren we onszelf op een ijsje en maken een ommetje door de duinen. Eenmaal terug aan boord, maken we de lady gereed voor vertrek. Buiten en binnen wordt alles opgeruimd en vaarklaar gemaakt. Morgenochtend vertrekken we om zeven uur, de buren (Denen met de Pinton) ook. We willen naar Cascais, een voorstad van Lissabon, een zestig mijl zuidelijker.


Vrijdag 5 september 2008:Nazaré
Vandaag trakteren we ons weer op een vrije dag. We gaan naar de markt, Frans had deze nog niet gezien. We kopen tegelijkertijd verse groente en fruit en drinken een bakkie. Op zijn portugees is dat Dois meia de leita, por favor.
Op de markt hebben we figo gekocht, kleine groene, zachte peervormige vruchtjes. We keken er heel vreemd naar, en de  groentevrouw maakt één open en we mogen proeven. We kopen er een paar.
Als je ze openmaakt heb je rood vruchtvlees, ze smaken best wel lekker. Geen idee hoe deze in het Nederlands heten, wie het weet mag het ons vertellen.
We willen tussen de middag eten in een restaurantje, maar overal waar je komt is het vis,vis en nog eens vis en daar hebben we nou net geen zin in. Teveel vis in onze omgeving.
Dus we gaan naar onze lady en maken daar een lekker broodje hamburger. We zijn nog maar net aan boord, of het weer slaat het om. Het begint te waaien en behoorlijk te regenen, gedurende de rest van de middag en de avond. We maken het knus aan boord.

Donderdag 4 september 2008: Nazaré
Het kan niet op, vandaag hebben we onszelf een vrije dag gegund. Er wordt geen klussen gedaan. We kunnen ook niet goed verven, want we hebben drie buren langszij. Dus er wordt behoorlijk over ons dek gelopen.
Rond het middag uur wandelen we naar het dorpje, we zoeken de bibliotheek om gebruik te maken van het internet. Uiteindelijk vinden we dit, en we hebben ons net geinstalleerd zegt er een knul "You have to leave". Hoezo? We gaan dicht, middag pauze van één tot twee uur. Natuurlijk, hebben wij weer.
We gaan braaf naar buiten, wandelen wat door de steegjes en gaan uiteindelijk op een terrasje zitten. We eten een broodje en een lekker glas verse sinaasappelsap. Even na tweeën zijn we terug in de bibliotheek. We werken onze site bij, maar dan stormt de schooljeugd naar binnen en wordt het aardig druk op het netje. Gelukkig houden we contact. We surfen wat op het web en kijken naar de laatste uitzending van over mijn lijk, dit programma volgden we in Nederland. Heel indrukwekkend, en de rest van de dag denken we regelmatig aan de 'deelnemers'.
We prijzen onszelf gelukkig, wat boffen wij met het leventje dat we nu kunnen voeren!
Rond vijfen zijn we weer terug aan boord van onze lady, en we kunnen het klussen niet laten. We zetten de kluisgaten van kuip in de lak, het is nog lekker weer, dus kan het goed drogen.

Woensdag 3 september 2008: Nazaré
Alweer de vierde klusdag. Het wordt helaas ook druk in het haventje, dus we krijgen buren. We kunnen eerst nog een paar boten bij ons vandaan houden, maar uiteindelijk lukt dat niet. We waarschuwen de buren waar ze niet mogen lopen, en het lijkt goed te gaan.
Vandaag richten we ons helemaal op de kuip. Na een laagje primer, kan de eerste laag verf erop. We krijgen een mooie zilveren vloer! Deze verf droogt hard, en is na 1 uur overschilderbaar. Je mag maximaal 8 uur wachten voor een nieuwe laag.
Als het droog- en stofvrij is, lijmen we kurk op de vloer, daar waar de vlonders de vloer raken. En tegen de avond zet Frans tweede laag erop. Net op tijd, want het begint te regenen, dus we spannen een zeiltje over de kuip om het een beetje droog te houden.
Er is slechter weer op komst, jammer. Morgen dus geen verven waarschijnlijk.
We maken kennis met de Kaat, een Nederlands stel (Jan Willem en Manja en hun twee kinderen) dat net als wij ook een rondje wereld zeilen. We hebben hun ontmoet op de vertrekkersdag van zeilen. We helpen elkaar met het uitwisselen van tips.

Dinsdag 2 september 2008: Nazaré
Wederom klussen vandaag. Ik ga eerst naar de markt, verse groente en fruit kopen. Soms is het handen en voetenwerk om uit te leggen wat ik wil, maar het lukt. Bij een mini supermercado koop ik houdbare melk. Ik sjouw me een ongeluk, ruim 20 minuten lopen,  maar we kunnen we even vooruit.
Frans is ondertussen begonnen met de kuipvloer. Nog een laagje primer komt erop. We klussen door tot de siësta.
Na de siësta is de primer droog en wordt de kuipvloer in de plamuur gezet.
Ook komen we toe aan de eerste laklaag, de bolders worden keuring in het lak gezet. En nu maar drogen. Ondertussen is het half negen geworden, we vinden het wel goed.
    
Maandag 1 september 2008: Nazaré
Vandaag ook een klusdag. We jagen eerst de Engelsen die langszij liggen weg, we willen verven. Gelukkig hebben ze er begrip voor. We zetten alles opnieuw in de primer, ook de kluisgaten in de kuip.
Frans bikt ondertussen alle roest weg van de vloer van de kuip. Wat een klus! Deze klus stond al lang op ons lijstje, wilden we eigenlijk al doen voor ons vertrek, maar door alle drukte zijn we er niet aan toegekomen.
Tegelijkertijd haal ik het lak van de voet van de console.
Dan wordt het te warm, siësta tijd. Na de siësta, kan de kuipvloer in de menie en worden de vlonders schoongemaakt. Ook een hele klus, ondertussen is het laat geworden, zeven uur. We geven de pijp aan Maarten.
Klik op de foto's voor meer
Frans drukt aan het klussen
De kust bij Cascais
Aan het strand bij Nazaré
Figo, een exotische vrucht
De boulevard van Nazaré
Cascais in avondrood
Onze ankerplek in Cascais
Proost
Even een uiltje knappen.....
We zitten bij het standbeeld van Vasco da Gama
Frans turend over de zee
Op de uitkijk
Zandsteenrotsen bij Lagos
Marina de Lagos
Een heuse boom aan het anker
Samen voor de zandsteen rotsen in Albufeira
Het vissersplaatsje Alvor
Johan en Klaske zijn in de Algarve
Een stil leven in Covilhã
Uit eten in Leiria
Heilige Franciscus